٦٥٨ در نجف اشرف، و در چهاردهم ربيع الاوّل سال ٦٥٨ در بغداد باشد، و در سال ٦٥٦ از سوى هلاگو به عنوان نقيب بغداد، و در سال ٦٦١ به نقابت تمام طالبين گمارده شود، و روح ملكوتى او در صبح روز دوشنبه پنجم ذى القعده سال ٦٦٤ در بغداد به ملكوت اعلى پيوست، و طبق آرزوى ديرينه خود در جوار مزار جدّش مولى الموحّدين امير المؤمنين ٧ به خاك سپرده شد.

مؤلف بزرگوار كتابخانه بسيار بزرگى داشته كه از كتابخانه‌هاى مهمّ تاريخ به شمار مى‌رود، و نيز فرزندان فاضل و بزرگوار او از باقيات صالحات و آثار ماندگار او محسوب مى‌شوند. از همه بالاتر تأليفات بسيارى از او به يادگار مانده كه همگى بيانگر اوج مقام علمى و معنوى او، و نشان دهنده أنس و توجّه و عمل وى به كلمات معصومين عليهم السّلام مى‌باشد. حدود پنجاه كتاب و رساله از او نام برده شده است كه معروفترين آثار وى عبارتند از:

١- «اللهوف يا الملهوف على قتلى الطفوف».

٢- «الاقبال بالاعمال الحسنة» ٣- «كشف المحجّة لثمرة المهجة».

٤- «محاسبة النفس».

٥- «جمال الأسبوع بكمال العمل المشروع».

٦- «مهج الدعوات و منهج العنايات» ٧- «فلاح السائل و نجاح المسائل». كه كتاب حاضر ترجمه آن است.

اين بود گوشه‌اى از زندگينامه مؤلف كه در كتابهاى شرح حال از آن سخن به ميان آمده است،[١] ولى مگر زندگى مردان الهى و وارستگان از عالم مادّه، و پيوستگان به‌

[١] - در نگارش اين شرح حال مختصر از مقدّمه كتابهاى ذيل( كه از كتابهاى منبع برگرفته‌اند)، اقتباس شده است:

الف- فلاح السائل، سيّد بن طاوس، تحقيق غلام حسين مجيدى، چاپ دفتر تبليغات حوزه علميّه قم.

ب- الملهوف على قتلى الطفوف، تأليف سيّد بن طاوس، تحقيق شيخ فارس تبريزيان« الحسّون» ج- محاسبة النفس، سيد بن طاوس، تحقيق جواد القيّومى الاصفهانى.

د- كشف المحجة لثمرة المهجة، تأليف سيّد بن طاوس، تحقيق الشيخ محمّد الحسّون.

و نيز مداركى كه در پاورقيهاى مطالب آينده تا شماره ١٢ ذكر مى‌شود اغلب به واسطه از كتابهاى گذشته نقل شده است، و مترجم مستقيما به مدارك مزبور رجوع ننموده است.