ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٠ - شرح حال كوتاه مؤلف

مقام نورانيّت خبر مى‌دهد»، و قلم فرسايى در باره عارف برجسته‌اى كه «ره يافتگان به كوى دوست گواهى به نيل او به معرفت كامل حقّ سبحانه مى‌دهند»، بلكه از «نادر عارفان متمكّن در توحيد به شمارش مى‌آورند»، و بالأخره شخصيّت گرانسنگى كه در دنيا «در ملاقات ميان او و حضرت حجّت بن الحسن العسكرى- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف- باز بوده»، و در برزخ «روح ما فوق ملكوتش هماره همدم جدّ بزرگوارش امير المؤمنين- صلوات اللَّه عليه- است و حتّى يك لحظه از آن بزرگوار جدا نمى‌گردد»، يعنى: جمال سالكان، سيّد مراقبان، نور عارفان، عالم ربّانى، صاحب كرامات باهره، ذو الحسبين،[١] رضي الدّين، ابو القاسم، علىّ بن موسى طاوس»[٢] از افق انديشه قاصر نگارنده اين سطور بسى بلندتر است، لذا نخست زندگينامه شناسنامه‌اى آن بزرگوار را به اختصار ذكر نموده، سپس خامه را به دست دانشمندان برجسته و به ويژه شخصيتهاى گرانسنگى كه هر كدام او حدّى دوران خويش به شمار مى‌روند مى‌سپاريم، و از اشارات آنان در رابطه با مقامات اخلاقى، عرفانى و توحيدى سيّد اهل مراقبه، سيّد بن طاوس قدس سرّه بهره مى‌گيريم:

شرح حال كوتاه مؤلف‌

مؤلّف بزرگوار در ظهر روز پنجشنبه نيمه محرّم الحرام سال ٥٨٩ هجرى قمرى، در «حلّه» عراق ديده به جهان گشود، و دوران كودكى و نوجوانى و بخشى از جوانى خود را در آن سامان گذرانيد، و نزد اساتيد بسيار، به ويژه دو شخصيّت بزرگوار:

يكى پدرش «سعد الدّين موسى»، و ديگرى جدّش «عارف و زاهد نامى ورّام بن ابى فراس نخعى» شاگردى نمود. و بنا به فرموده خود، اين دو بزرگوار در تربيت و آموختن تقوى و تواضع به وى از همه بيشتر نقش داشته‌اند.

[١]. نسبت وى از طرف پدر به« امام مجتبى ٧» و از سوى مادر به« امام حسين ٧» مى‌رسد، لذا« ذو الحسبين» يعنى داراى دو نسبت شريف، شهرت يافته است.

[٢]« طاوس» لقب« ابو عبد اللَّه محمّد بن اسحاق» يكى از اجداد سيّد است، و شهرت وى به« ابن طاوس» به جهت انتسابش به او مى‌باشد.