ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١٦٢ - كيفيت دفن اموات

بزرگوارى [و يا: خلافت و جانشينى‌] ائمّه اهل بيت رسول خدا ٦) به او تلقين بكند.

١٦- بايد تلقين به وسيله كسى كه از اهل يقين است، و نيز به نيّت اينكه جواب دو فرشته پرسش‌كننده در قبر است صورت بگيرد، تا اينكه خداوند- جلّ جلاله- به رحمت خويش به واسطه همين تلقين، ميّت را از سؤال منكر و نكير كفايت فرموده و او را خشنود و چشم روشن گرداند.

١٧- سپس خشت روى قبر چيده و بگويد:

«اللّهمّ، صل وحدته، و آنس وحشته، و ارحم غربته، و أسكن إليه من رحمتك رحمة يستغنى بها عن رحمة من سواك، و احشره مع من كان يتولّاه.»

- خداوندا، با او ارتباط برقرار كن و از تنهايى نجاتش بده، و مونس وحشت و احساس تنهايى‌اش باش، و بر غربت او رحم آر، و از رحمت خويش چنان رحمتى به سوى او گسيل بدار، كه از رحمت غير تو بى‌نياز گردد، و با كسانى كه دوستشان مى‌داشت محشور فرما.

١٨- وقتى چيدن خشت بر قبر را به پايان برد، از سمت پاهاى ميّت از قبر خارج شود.

١٩- خاك روى قبر بريزد، و نيز تمام كسانى كه حضور دارند با كف دست، خاك بر روى قبر بريزند، مگر كسانى كه نسبتى با ميّت دارند.

٢٠- در حال ريختن خاك بگويند:

«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌، هذا ما وعد اللَّه، و صدق [المرسلون‌]، اللّهمّ، زدنا إيمانا و تسليما.»

- همانا ما از آن خداييم، و تنها به سوى او بازمى‌گرديم، اين بود آنچه كه خداوند به ما وعده داده بود، و [فرستادگان‌] خدا راست گفتند، خدايا، بر ايمان و تسليم ما بيفزاى.

٢١- قبر را با خاك پر نموده و به اندازه چهار انگشت از زمين بلند نمايند.

٢٢- قبر را مسطّح درست كنند.

٢٣- روى قبر آب بپاشند.