و بعبارت ديگر موجودات عالم طبع بقياس افراد بشر اجنبى هستند زيرا كه افراد بشر نيز مانند ساير موجودات جهان طبع بوده بدون اينكه بر آنها قيمومت و ولايت داشته باشد بلكه محكوم همه نظامات بوده ولى موجودات عالم قيامت و نعمتهاى جوار رحمت كه محصول سعى و كوشش خود آنها در دنيا بوده اينكه مخلوق خود ساكن بهشت خواهد بود و بر همه شئون آن نعمتها ولايت مطلقه دارد و اراده او قاهر و نافذ خواهد بود و در اثر اراده مطلقه كه حق سبحانه براى او مقرر فرموده است هر گونه تصرف نمايد و بخواهد بر حسب حكمت و صلاح بوده بيدرنگ خواسته او بوجود خواهد آمد و واسطه فيوضات الهى بر موجودات و نعمتهاى بهشتى همان اهل و ساكن بهشت خواهد بود و با موهبت اراده مطلقه هرگز اراده ديگرى صادر نخواهد شد.

با اين نفوذ اراده و قدرت زياده بر تصور ساكن و اهل بهشت تباعد اجسام و سعه بهشت و كثرت قصور و بساتين و اشجار و حور و غلمان سبب اندك قصورى براى ساكن بهشت نخواهد شد زيرا نعمت‌ها ظهورى از ذات و ذاتيات و فضايل و شعاعى از نورانيت خود او خواهند بود از نظر اينكه نور وجود و فيض هستى كه هر لحظه بطور تجدد فيض بر روح و بدن ساكن بهشت افاضه مى‌شود همه نعمت‌ها كه باو اختصاص دارد وجود آنها را نيز فرا خواهد گرفت و يا گوئى نورانيت ايمان و اعمال صالحه و فضايل خلقى اهل و ساكن بهشت بصورت قصور و بساتين و نعمتهاى زياده بر تصور تجسم خواهند نمود باين مناسبت از نعمتهاى عالم قيامت به چهره تجسم عمل ميتوان تعبير نمود.

و آيات كريمه كه بطور صريح دلالت دارد باينكه عالم قيامت و بهشت عالم تحيز و تجسم است و اعمال قلبى و جوارحى و خلقى هم چنان كه در عالم برزخ بطور تمثل و نيروى غيبى در روان انسان حضور داشته و لحظه‌اى بر آنها غفلت و نسيان رخ نخواهد داد هم چنين هنگامى كه عالم برزخ بپايان ميرسد همه اعضاء و جوارح‌