مقام رسالت و نبوت بود كه ميفرمود إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا عيسى مسيح عليه السّلام بر حسب كريمه هنگام ولادت كامل و مكمل و حائز مقام رسالت كه اقصى مقام عبوديت است بود ولى بسيارى از انبياء هنگام ولادت روح آنان مقدس بوده ولى در اثر سير و سلوك طريقه عبوديت و خلوص بايد بنصاب برسد آنگاه به منصب نبوت نائل مى‌شدند.

ناگفته نماند از جمله آيات الهى ولادت عيسى مسيح است كه بنام مريم صديقه و ابن مريم معرفى شده بجهات بسيارى از جمله اينكه هنگام ولادت مقام عبوديت و رسالت و از جمله افراد اولو العزم بود صاحب دين و كتاب آسمانى كه اقصى مقام انسانيت است و شاهد آنست كه امكان دارد كه ساير رسولان و پيامبران و اوصياء طاهرين عليهم السّلام همه آنها مانند عيسى مسيح عليه السّلام باشند كه كامل و مكمل باقصى مقام باشند نهايت مقام رسالت و نبوت و ولايت عامه و با وصايت آنان بطور قوه و پس از اندك زمانى بنصاب و كمال حقيقى نائل شوند.

هم چنان كه انبياء و رسولان و هم‌چنين اوصياء طاهرين عليهم السّلام هنگام ولادت و آغاز عمر و زندگى آنان روح آنان مقدس و طاهره و منزه از نواقص خلقى بوده‌اند نهايت رسيدن هر يك از اوصياء عليهم السّلام بمقام وصايت و خلافت از مقام رسالت كبراى رسول صادع پس از اندك زمانى بوده از نظر اينكه مقام امامت بخصوص از شئون عقل نظرى و نيز عقل عملى است و تصدى مقام شهادت و احاطه روحى بر عقايد و افعال افراد بشر زمان خود سبب بود كه فقط پس از رحلت وصى سابق نائل بمقام وصايت و خلافت شود بالاخره مقام هر يك از اوصياء عليهم السّلام مانند عيسى مسيح و با فضيلت زياده بر او بوده‌اند.

خلاصه وجود مريم صديقه عليها السّلام با آن مقام عفت و نزاكت و طهارت روحى كه روح و بدن خود را بعبادت و عزلت بسر برده و هرگز از آب و غذاى طبيعى دنيوى استفاده ننموده بر حسب آيه كريمه‌ كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ