جز آنچه در حد و قدرت ذاتى و موهوبى الهى است اراده ننمايند و زياده بر آن هرگز بخاطر آنان خطور نخواهد نمود نه آنست كه خطور بطور گزاف بنمايند ولى قدرت و اراده آنان ناقص باشد بدين جهت براى آنان ميسر نشود كه ظهور عجز نسبت بخواسته خودشان باشد.

و بعبارت ديگر مفاد كريمه‌ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ‌ آنست كه اهل ايمان در اثر صلاح ذاتى و موهوبى مشيت آنان بر اساس حكمت و صلاح و مشيت حقيقى است كه ظهورى از مشيت قاهره حق تعالى خواهد بود نه مانند مشيت بشر در عالم دنيا كه بر اساس خواسته حسى و خيالى و سهوى و غضبى و بهيمى و گزاف باشد كه بر اساسى استوار نباشد هر چه را كه بخاطر خطور نمايد گر چه بر خلاف صلاح خود باشد از نظر آزمايش بدان اقدام نمايد.

بلكه اهل ايمان در بهشت كه صالح بالذات هستند و معصوم از هر خطاء و فعل ناشايسته و بالاخره افراد معصومين اكتسابى و اولياء حق تعالى هستند هرگز بر قلوب و خاطر آنان خطور نخواهد نمود جز آنچه را عين صلاح خود و ديگران باشد و در حدود وجودى خودشان باشد.

هم چنان كه صريح حالات اهل بهشت كه زياده بر اين حقيقت تأكيد شده است مانند لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا تَأْثِيماً يعنى محيط صحنه بهشت جوار رحمت و فضل ساحت كبريائى آن طور منزه و طاهر از هر گونه نقص است كه نوسان گفتار بيهوده و ناسزا در آن محيط امن صورت نخواهد گرفت.

و آيه كريمه تعبير بجمله لا يستمعون نفرموده بلكه اكتفاء به سماع قهرى نموده است زيرا محيط امن و مقصد حقيقى و مقعد صدق است و در پرتو انوار قدسيه ذوات طاهره رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء طاهرين عليهم السّلام اداره مى‌شود و بوساطت فيوضات كه حق تعالى بذوات قدسيه فرموده شامل اهل بهشت نيز خواهد شد.

همان نعمتهاى گوناگون و زياده بر تصور بشر از حقايق و موهبتهاى الهى‌