و نظر باينكه غرض از نظام خلقت جهان ارواح قدسيه بخصوص رسولان و رجال الهى است و سپس سلسله بشر است كه هر آنچه از نفوس بشرى در علم كبريائى كه بايد عوالم و نشئات عالم اصلاب و ارحام و جهان تكليف را بپيمايند بايد همه نفوس بتدريج عوالم ما قبل را پشت سر گذارند از اين نظر جهان طبع بر اساس تدريج نهاده شده كه همه نفوس بشرى بتدريج از آباء و امهات و فرزندان همه آن عوالم و نشئات را بپيمايند و سپس وارد عالم برزخ و شهود شوند از اين نظر عالم برزخ امتداد خواهد يافت تا هنگامى كه نظام حركت جهان طبع بپايان رسد و كرات و كهكشانها هر يك از مدار خود خارج شده نظم جهان گسيخته خواهد شد هنگامى است كه همه سلسله بشر از اولين و آخرين همه عوالم و نشئات اصلاب و ارحام و زندگى طبيعى و برزخ را پيموده باشند آنگاه صور دميده شده عالم قيامت و صحنه ابد بمشيّت ساحت كبريائى لحظه‌اى گسترده خواهد شد.

با توجه باينكه عالم برزخ و شهود صبح و شام ندارد زيرا خارج از نظام طبع است ولى بى‌ارتباط با آن نيز نخواهد بود از نظر اينكه هر يك از افراد بشر در دوره زندگى بطور حتم آثارى از خود در جهان طبع نهاده‌اند بر حسب آيه كريمه‌ وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ‌ و آن آثار توأم با تحولات خواهد بود.

و نيز بر حسب روايت كه چنانچه يكى از فرزندان بخواندن قرآن اشتغال يابند بر حسب دستور حق تعالى از اجداد او گرچه يهودى باشند تا هنگامى كه قرآن ميخواند عقوبت از او برداشته خواهد شد و بهمين قياس چنانچه آباء و اجداد او اهل ايمان باشند از خواندن قرآن فرزندان خود استفاده خواهند نمود و هم‌چنين از آثار خيرى كه در جهان بجا نهاده مانند بناء مسجد و يا بيمارستان و يا كتاب علمى پيوسته استفاده خواهند نمود.

و از آيات كريمه و روايات وارده از جمله‌

(القبر اما روضة من رياض الجنة