درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٠٤ - پرتوى از تجسم عمل

پرتوى از تجسم عمل‌

چهره تجسم عمل از بيانات گذشته در باره آيه كريمه‌ يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً چند امر استفاده مى‌شود.

١- عالم برزخ نشئه شهود و مجرد از ماديت و مقرون بحدود تصورى ميباشد.

٢- روح در اثر قطع رابطه آن از بدن عنصرى استقلال يافته و خودكفا گشته و از نيروهاى ظاهرى بى‌نياز شده و خود بوحدتها واجد همه نيروهاى بينائى و شنوائى و ساير نيروها بر حسب نظام مثالى خواهد بود يعنى روح در عالم برزخ همه گونه استفاده ارتباط مثالى را خواهد نمود از شنيدنيهاى مثالى و ديدنى‌ها ميتواند استفاده نمايد بلكه همه اين نيروها ظهورى از قدرت و خلاقيت روح در عالم برزخ خواهد بود.

٣- روح هر چه را در دوره نظام تكليف ذخيره نموده و سرگذشت‌هاى بى‌شمار و لحظات بى‌حساب را پشت سر نهاده همه آنها در درون روح نهفته است و يا گوئى كه روح واجد همه صفاتى است كه كرام كاتبين در ساعات و روزگار زندگى او ضبط و ثبت نموده همه آنها بلكه همه نسخه‌هاى اصلى آنها در درون روح نهفته است و با كمال قدرت بر همه آنها احاطه دارد و همه آن حوادث و رفتار از شئون وجودى و ذخاير درونى روح بشمار مى‌آيد.