درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٢٩ - الحديث الثامن و هو الباب العاشر من كتاب التوحيد

باب النهى عن الصفة بغير ما وصف به نفسه جل و تعالى‌

الروايات‌

الحديث الثامن و هو الباب العاشر من كتاب التوحيد

سهل عن محمد بن على القاسانى قال‌ كتبت اليه ان من قبلنا قد اختلفوا في التوحيد قال فكتب سبحان مع لا يحد و لا يوصف‌ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ:

(شرح) راوى گويد نامه‌ئى نوشتم بامام عليه السّلام باينكه گروهى از مسلمانان اختلاف نموده‌اند در باره توحيد و يگانگى ساحت قدس ربوبى در پاسخ مرقوم فرمود تسبيح و تنزيه مى‌نمايم آفريدگار جهان را كه هرگز حد و معرف براى كبريائى او نخواهد بود و نيز قابل توصيف نيست زيرا هر چه را وصف معرفى شود مخلوق و محدود است و ساحت كبريائى منزه از حد و توصيف است.

هر يك از صفات حق سبحانه عبارت از مفهوم كلى است شايسته است كه در ذهن تعقل شود و يا مورد تصور و احاطه قرار گيرد و مرتبه‌اى از آن مفهوم كه حقيقت و كمال وجودى است مانند وجود حقيقى و صرافت وجودى است كه واحد و يكتا و قابل تعدد و كثرت نخواهد بود گر چه وجود معناى مشترك است‌