درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٥٥ - الحديث الرابع

توضيح (جمله‌

لقد ختم اللَّه بكتابكم الكتب و ختم بنبيكم الأنبياء

) آنست كه قرآن كريم كه از جمله كتاب آسمانى است كه بطور كلام الهى بر قلب رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله قرائت شده و القاء وجودى و نيز تعليم الهى است به روح قدس رسول صلّى اللَّه عليه و آله و بمنظور فرق ميان كتابهاى آسمانى مانند صحف ابراهيم و تورية موسى كليم و زبور داود و انجيل عيسى عليهم السلام آنست كه كتاب آسمانى عبارت از الواح و اوراق بطور دسته جمعى است كه از عالم غيب نازل شده، و منظور تعليم و تربيت و ارشاد عموم است و تعليم معارف و حقايق و اسرارى است كه در حدود ابتدائى و يا متوسطه بطورى كه عموم طبقات در فهم و درك آن يكسان و در فهم حقايق و مطالب آن ميتوانند شركت نمايند.

خلاصه فهم و درك آن حقايق اختصاص برسول و يا پيامبر نداشته هر كه بآن الواح مراجعه نمايد خواهد بقدر قوه علمى خود استفاده نمايد از اين نظر است كه براى نزول تورية بر موسى كليم عليه السّلام حق تعالى موسى كليم را به كوه طور دعوت فرمود و بهمراه خود نيز گروهى از بنى اسرائيل را انتخاب نمايد كه شايسته و مورد تصديق عموم باشند و بهمراه خود به كوه طور بياورد كه هنگام نزول الواح تورية مشاهده نمايند كه اين الواح از عالم غيب و ما وراء بر موسى عليه السّلام نازل شد بطور دسته جمعى و در نزد قوم خود بنى اسرائيل گواهى دهند كه الواح تورية كه موسى ارائه ميدهد ما گواه هستيم كه در كوه طور شب چهلم بطور دسته جمعى بر موسى كليم نازل شد.

بديهى است كه حضور هفتاد نفر از بنى اسرائيل بهمراه موسى عليه السّلام بمنظور آن بود كه تورية كتاب آسمانى است و باستناد مشاهده گروهى از اخيار بنى اسرائيل مورد تصديق ساير مردم نيز گردد و حجت بر همه تمام و آشكار شده و هرگز كسى در باره تورية ترديد ننمايد.

اين از نقص كتاب تورية است كه قائم بخود نيست و توأم با معجزه از جهتى‌