درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٧٩ - الحديث السابع عشر

فرض خواهد بود و بهر نحو عالم تقدير عالم مثال و نورانى ذوات بعد و حد و مجرد از تحيز و ماديت خواهد بود و منافات ندارد كه مقامات ديگرى از نظام آفرينش و حسن تدبير كه بر حسب وجود مقتضى اثرى مخصوص بر آن مترتب شود كه بر حسب جريان آن اثر ظاهرا مستند به وجود مقتضى باشد ولى در اثر تحولاتى و با وجود مانع امر و اثر ديگرى صورت بگيرد و از آن امر تعبير مى‌شود باينكه بداء حاصل شده و از اموريست كه در نظام آفرينش بر پايه‌اى استوار خواهد بود و ظهور بداء بر پايه مشيت ازلى بايد باشد هم چنان كه بر حسب روايت در باره شخص يهودى اعلام شد كه مورد آسيب و خطرى قرار خواهد گرفت و پس از مدتى اندك كه حادثه‌اى صورت نگرفته بود معلوم شد كه در اثر صدقه و قرص نانى بوده كه بطور صدقه و احسان به فقير داده و مورد رحمت غيبى غير مترقب قرار گرفته است و محتمل است كه اعلام خطر به يهودى نظر باقتضاء اوليه او بوده نه توجه بمانع كه سبب ايمن شدن او از حادثه خطر باشد و محتمل است اين گونه وقايع بمنظور تعليم باشد كه صدقه و احسان به فقير تأثير بسزائى و بطور غير مترتب در رفع خطر خواهد داشت.

چه آنكه ارواح قدسيه از نظر قلب نورانى و ملكوتى خود باشياء مى‌نگرند و بر روان نورانى آنان تيره‌گى بداء و يا ظهور پس از نهان خلف فرض خواهد بود بالاخره عالم قضاء بمعناى ايجاب و تنفيذ است كه در باره آنچه در عالم تقدير تعيين و تشخيص شده مورد ايجاب و تنفيذ و حكم بامضاء است كه در خارج تحقق بيابد

قوله عليه السّلام‌ و قضى و امضى‌

: از جمله مقامات ظهور علم و مشيت و صلاح نظام امكانى مقام امضاء و ايجاد