درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢١٢ - الحديث السابع عشر

خواهد بود بالاخره حكم تقدير و نظام عمومى كه در موجودات جهان طبع از هر لحاظ جاريست در باره بدن عنصرى بشر نيز از هر جهت جارى و فرمانروا خواهد بود.

و نظر باينكه بشر داراى دو جنبه مادى و تجرد است محكوم بدو نظام و دو تقدير خواهد بود و از نظر تجرد روح كه در بشر بوديعت نهاده و بآن حقيقت معرفى شده يعنى همه سير و كمال كه در بشر منظور است همانا سير و تكامل معنوى و روحانى او است بر اين اساس نيز نظام و تقدير معنوى و حقيقى او نيز وابسته بخود او و بعهده خود بشر نهاده شده است.

و عبارت از نيروى اختيار يگانه موهبت الهى است كه اختصاص به بشر دارد و از موجودات عالم طبع اين امتياز را دارد و بدين نظر نيز نظام مخصوصى غير از نظام عمومى در باره بشر اجراء خواهد شد و نظام عمومى كه در جهان طبع حاكم است به لحاظ آنست كه بشر بتواند سير و تكامل خود را در اين جهان ادامه دهد زيرا غرض از خلقت جهان همانا نظام زندگى بشر است بلحاظ بشر و تكامل معنوى و روحى او كه ابدى است.

و نظر باينكه حيات و زندگى بشر حيات معنوى روحى است كه هرگز زوال و فناپذير نخواهد بود بلكه حيات و زندگى بشر در اين جهان منتهى بزندگى و انتقال بعالم ديگر خواهد شد بر اين اساس تقدير و نظام خاصى كه ساحت قدس ربوبى در باره افراد بشر مقرر فرموده عبارت از نظام خاصى است كه هر يك از افراد بشر در اين جهان اختيار براى خود اتخاذ نموده است و در باره هر فردى بخصوص تقدير و نظام مخصوص مقرر فرموده كه هيچ يك از موجودات امكانى اين چنين تقدير و نظامى نخواهند داشت.

و آن نظام عبارت از نظام و تقديرى است كه هر فردى از بشر براى خود اختيار خواهد نمود و خواهد برگزيد.