درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٦٤ - پرتوى از تجسم عمل
و نعمتها كه سيرت اعمال صالحه است از پرتو نور و صفاء ايمان و از شئون ذات اهل ايمان ساكنان جوار رحمت خواهد بود بدين جهت نعمتهاى زياده بر تصور كه در اختيار ساكنان جوار رحمت درآمده قائم بآنان بوده و اهل ايمان با اراده مطلقه و قيمومت در باره نعمتها هر چه خواهند بوجود خواهد آمد.
خلاصه نعمتها كه در اختيار ساكنان جوار رحمت قرار ميگيرد در حيطه قدرت و اراده مطلقه آنان خواهد بود و بدون وابستگى بشرط و فقد مانع هر چه را بخواهند از نعمتها در اختيار آنان نهاده خواهد شد با قيد اينكه اراده مطلقه آنان نيز سيرت ايمان و تقوى و پرهيز از گناهان است كه در عالم دنيا شعار آنان بوده و بصورت اراده قاهره بر وفق حكمت ظهور خواهد نمود و معناى اراده بطور اطلاق و مشيت قاهره آنست كه شعار ملكه عبوديت اهل ايمان در عالم اختيار بصورت اراده قاهره كه ظهورى از قدرت قهار حق سبحانه در عالم آخرت خواهد بود و لازم اين گونه اراده آنست كه بطور حتم بر وفق حكمت و صلاح خواهد بود.
و بطور تلويح استفاده مىشود كه اراده ديگرى غير از اراده مطلقه نخواهد داشت و اهل بهشت ساكن جوار رحمت منزه هستند از اينكه اراده ديگرى كه غير از اشعه اراده قاهره ربوبى باشد داشته باشند.
شبهه اينكه روح كه به جنين دميده مىشود در اثر تجرد قابل كثرت افراد نخواهد بود اين شبهه قابل رفع است از نظر اينكه قوه محض ادراك و شعور است و فاقد هر گونه ادراك بالفعل خواهد بود.
و دليل بر اينكه روح بشر كه بجنين دميده مىشود و از آن كريمه تعبير به نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي نموده آنست كه روح هنگام تعلق تدبيرى به جنين قوه محض بوده و فاقد هر گونه حس و احساس بوده كه خود غذا و جلب خون را عهدهدار نبوده هم چنان كه پس از ولادت خود طفل نوزاد از پستان مادر شير ميمكد ولى