درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢١٦ - الحديث السابع عشر
تابيده و پايه معلومات و عقليات و معارف قرار خواهد گرفت مانند ساير نيروهاى درونى واهمه عاقله صدور عوالم و انبعاث آنها از حريم كبريائى بظهور عالم امر و قضاء است و از آن عالم تقدير و تصوير منبعث مىشود و از آن دو عالم تكوين و ايجاد صورت مىپذيرد و منافات ندارد كه هر يك از مقامات را نيروهاى غيبى بعهده داشته باشند و همه ظهورى از مقام قدس ربوبى هستند هم چنان كه در آيه كريمه اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها و بر حسب آيه كريمه قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ ظهورى از مظاهر حق سبحانه خواهد بود هم چنان كه ملك الموت نيز مظاهر نازلترى بر حسب روايات خواهد داشت كه اعوان او براى مباشرت نزع ارواح پليد بيگانگان خواهد بود
قوله و القضاء بالامضاء:
بيان آنست كه آنچه در علم ازلى و مشيت و اراده قاهره بوده و نيز در عالم تقدير مقرر شده نسبت بهر يك از آنها حكم و فرمان كبريائى صادر شده و هم چنين بموقع اجراء قرار گرفته است.
قوله هو المبرم من المعقولات:
عبارت از جواهر قدسيه و ذوات طاهرة از عالم امر كه مظاهر صفات كبريائى بوده و نسبت به عوالم ديگر وسايط فيوضات هستند و ذوات قدسيه كه غير از نظام خلقت عوالم بوده و از مبادى علويه و مظاهر كبريائى و انوار قدسيهاى كه كمال اعتناء بشئون آنها شده و باقى ببقاء اللَّه تعالى خواهند بود.
و ذوات قدسيه از نظر امكان اشرف بدون شرط و قيدى از حريم كبريائى شرف صدور يافته و در همه عوالم منزلت آنان (فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ) بوده است ذوات قدسيه فائضه عن الحق امكان آنان كافى است براى صدور