درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٧ - الحديث الرابع من صفات الذات و هو الباب الثانى عشر من كتاب التوحيد

است و انسان طبيعى داراى اعضاء و جوارح كه هر يك شكلى و وضع خاصى دارند كه ساير اعضاء آنچنان نخواهند بود و اما انسان نفسانى داراى اعضاء متمايز نيست كه در خارج مورد رؤيت قرار بگيرد بلكه اعضاء ذهنى بعين الخيال باطن كه همه آثار از آن آشكار خواهد شد مانند انسان كه در حال منام ديده مى‌شود و نوم جزء و مثالى از عالم آخرت است.

و اما انسان عقلى اعضاء او روحانى است و حواس و بصر و سمع او عقلى است هم چنان كه آيه كريمه باين ناظر است‌ وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ‌ بهمين قياس يد و قدم و لسان او عقلى است و همه اعضاء و قواى او موجود بوجود واحد عقلى است و آن فرد خليفة اللَّه و مورد سجده فرشتگان قرار خواهد گرفت.

و وجود حق تعالى صرافت و بساطت وجود است و عين علم بجميع اشياء است يعنى همه موجودات در شهود علمى و حضور قيومى حق سبحانه مورد احاطه خواهند بود هم چنان كه همه اسماء و صفات او موجود بوجود واحد بسيط كبريائى است.

(و الحمد للَّه زنة عرشه)