درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٨١ - الحديث الاول
داشت كه قابل قياس بسايرين نخواهد بود.
از نظر صفاء روح و قدس ذات و فضيلت خلقى و ثبات عقيدتى با اينكه در اوايل عمر خود بمقام نبوت نائل نشده باشد ولى بطور اقتضاء صفاء روح و قدس روان خود را بطور موهبت واجد خواهد بود بطورى كه خود نبى و پيامبر نيز از مقام و فضيلت خودآگهى خواهد داشت كه از ساير افراد امتياز وجودى و فضيلتى دارد و پس از سير و سلوك معنوى و روحى و طى مقامات خلوص هنگامى كه بمقام نبوت نائل مىشود آغاز آن از حالت منام شروع مىنمايد از نظر اينكه منام ارواح قدسيه خواب عادى نيست كه از خود بىخبر شوند و فاقد همه شئون خود باشند بلكه حواس ظاهرى آنان بفرض مورد سستى و فترت قرار گيرد بطور حتم روح آنان و قواى باطنى آنان كه اساس و ريشه احساسات ظاهرى كاملا بوظايف خود قائم و با كمال قدرت شهود خود را بكار ميبرند.
و بالاخره روح آنان در حال منام شهود بيشترى را حائز بود زيرا روح آنان از علاقه ببدن عنصرى و احاطه بر مشاعر ظاهرى شنوائى و بينائى و ساير قواى ظاهرى رهائى يافته و نيروى شهودى و احاطه قلبى آنان نيرومندتر در باطن و درون نورانىتر خواهد شد با نيروى قوىتر حواس باطنى آنان از حقايق بهرمند مىشود و ارتباط آنان با عقل فعال و الهام غيبى علوم است زياده خواهد بود از اين بيان استفاده شد كه ارواح قدسيه انبياء و پيامبران حالت خواب آنان كه منام گفته مىشود حالت شهود و ادراك و شعور است مانند حالت بيدارى و يا قدرى بيشتر از اين نظر پس از سير و سلوك در طريقه عبوديت و كسب صفاء و نورانيت زياده بر فطرت و موهوبى خدا داده كه بحد نصاب و كمال مىرسند و از نظر اينكه ارواح قدسيه از آغاز زندگى كامل و مكمل و مستكمل خواهند بود و چنانچه ناقص و بنصاب نرسيده باشند.
همچنان كه عيسى مسيح عليه السّلام هنگام ولادت كامل و مكمل بوده و حائز