اين بلحاظ سعه موجودات و نعمتها و وسعت بهشت و بساتين و اشجار است كه در اختيار دارد و ظهورى از نورانيت ساكن بهشت مى‌باشد هر گونه تصرف نمايد و اراده او تعلق بيابد نافذ و هر چه را خواهد پديد خواهد آمد بدون اينكه نياز بمقدمه و يا شرطى داشته باشد و نسبت بساير افراد ساكنان بهشت چنانچه بخواهد كه او را ملاقات نمايد بر حسب نيروى غيبى آن شخص نيز چنان اراده خواهد نمود و ملاقات با يك ديگر بدون حركت و شرطى صورت خواهد گرفت و چنانچه ملاقات افراد مقام عالى مانند نبى مرسل را اراده نمايد برحسب حكمت آن نبى نيز همين ملاقات را تنفيذ و ملاقات شخص با نبى مرسل صورت خواهد گرفت از نظر اينكه اراده هر فردى بر حسب حكمت بوده و مورد رضا و خواست ديگرى نيز خواهد بود.

و چنانچه حكمت اقتضاء نكند هرگز فردى امرى را اراده نخواهد نمود و محال است كه فردى از اهل ايمان امرى را اراده نمايد تحقق نپذيرد و چنانچه بر وفق حكمت نبود هرگز اراده نخواهد نمود نه آنست كه اراده بنمايد ولى از نظر عدم حكمت و لغو بودن آن خواسته صورت نپذيرد زيرا لازم اراده مطلقه قهر و نفوذ بطور حتم است بطور تلويح هرگز بدون اراده ديگرى صادر نخواهد شد.

و بعبارت ديگر هم چنان كه حق سبحانه اراده قاهره او بر عوالم امكانى نافذ است و هر چه را اراده فرمايد ظهور حقيقت كن فيكون خواهد بود بهمين مثابه اهل ايمان ساكن جوار رحمت در حدود وسعه عرش و قدرت خود هر چه را اراده نمايد به مجرد اراده خواسته او باذن مقام كبريائى صورت تحقق خواهد يافت زيرا همه موجودات و نعمتها كه در اختيار او نهاده شده و باو اختصاص دارد از جمله شئون وجودى و لوازم لا ينفك او بوده و مخلوق او باذن مقام كبريائى خواهد بود از نظر اينكه همه نعمتها زياده بر تصور از قصور و جنات و بساتين ظهور نورانيت و شئون و قدرت وجودى ساكن جوار رحمت خواهد بود.