و به نظر مى‌رسد اگر امروز شيعه و سنى و پيروان همه اديان و مذاهب به دور از تنشها و تعصبات مذهبى و فرقه‌اى بر روى اين تجربه حكومتى متمركز شوند و مطالعات و پژوهشهاى مؤثرى را انجام دهند و در عمل به اين سيره نيز وفادار بمانند. اين امر خود مى‌تواند يكى از محورهاى وحدت ميان مذاهب مختلف اسلامى و حتى اديان ديگر باشد. بجاست در شرايط حساس كنونى و حركت فزاينده بيدارى اسلامى در جهان، مسئولان نظام اسلامى و به ويژه دستگاه سياست خارجى و متوليان مسائل كلان فرهنگى كشور دِينِ خود را به آن امام همام ادا كرده، با ارائه مجدّد و به روز اين تجربه حكومتى در عرصه جهانى يك‌بار ديگر جهانيان را متوجه مردم‌سالارى دينى كنند؛ امرى كه قرنها مغفول مانده است. به نظر مى‌رسد جز اين راهكار براى مشكلات امروز بشرى در سطح جهان راه حل ديگرى وجود ندارد. به اين معنى كه استقرار نظم اجتماعى بر پايه دين و رأى مردم جدى گرفته شود و به عنوان يك برون‌رفت بى‌بديل از معضلات و ناكارآمديهايى نظامهاى دموكراتيك و غير دموكراتيك در مناطق مختلف جهان مورد بازنگرى عميق انديشه‌ورزان و اصحاب فكر و فرهنگ و تمدن قرار گيرد. ان‌شاءاللَّه‌

منابع‌

١- نهج‌البلاغه‌ (١٣٧٩)؛ ترجمه سيدجعفر شهيدى، تهران، شركت انتشارات علمى و فرهنگى، چ هفدهم.

٢- امام خمينى (بى‌تا)؛ ولايت فقيه (حكومت اسلامى)، قم، انتشارات آزادى.

٣- جرداق، جورج (١٩٧٠ م)؛ الامام على صوت العدله الانسانيه‌، بيروت، دار مكتبه احلياه.

٤- شيخ مفيد (١٣٧١)؛ الجمل‌، تحقيق سيدعلى ميرشريفى، قم، مكتب الاعلام الاسلامى.

٥- صالحى نجف‌آبادى (١٣٦٣)؛ ولايت فقيه، حكومت صالحان‌، تهران، نشر فرهنگى رسا.

٦- طبرى، محمدبن جرير (١٨٧٩)؛ تاريخ طبرى‌، بيروت، مؤسسه الاعلمى للمطبوعات.

٧- كفاش، حميدرضا (١٣٧٩)؛ يكصد و ده درس زندگى از سيره امام على (ع)، تهران، نشر عايد.

٨- كمپانى، فضل‌اللَّه (١٣٦٦)؛ على كيست؟، تهران، دارالمكتب الاسلاميه.

٩- مجلسى، محمدباقر (١٣٦٨)؛ بحارالانوار، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى.

١٠- محلاتى، محمدسروش (١٣٧٥)؛ «نصيحت ائمه مسلمين»، حكومت‌اسلامى‌، سال اول، ش اول (پاييز).

١١- منتظرى، حسينعلى (بى‌تا)؛ مبانى فقهى حكومت اسلامى‌، ترجمه محمود صلواتى، قم، نشر تفكر.