انتصابى فقيهان قرار دارد (مغنيه، بى‌تا، صص ٦٦- ٦٨). وى مى‌نويسد: حاكم اسلامى توسط مردم انتخاب مى‌شود مادامى كه مصلحت عمومى در چنين انتخابى باشد و عصيان اوامر و نواهى الهى نشده باشد. اسلام اين آزادى مردم را تأييد كرده است. ما طريقى جز رجوع به آراى عمومى نمى‌شناسيم. (همان)

٧- آيت‌اللَّه محمدمهدى شمس‌الدين: اين فقيه لبنانى نيز به دولت انتخابى در عصر غيبت نظر مى‌دهد و مى‌نويسد: در زمان غيبت معصوم، امت بر مقدرات سياسى خود در چارچوب شريعت اسلامى و بر مبناى آن ولايت دارد. انسان در حيات خود مسئول و جامعه ولىّ خود است. از آنجا كه امت بر سرنوشت خود و مقدرات خود حاكم است شكل نظام سياسى خود را كه در جميع مراحل مبتنى بر شورا است انتخاب مى‌كند. (شمس‌الدين، بى‌تا، صص ٤٢٠- ٤١٩)

٨- آيت‌اللَّه سيد محمدحسين طهرانى: ايشان نيز در نظريه خود، بيعت را موجب مشروعيت ولايت فقيه در عصر غيبت مى‌داند و با توجه به ماهيت بيعت به نظريات مردم‌سالارى نزديك مى‌شود. (طهرانى، بى‌تا، صص ١٦٦- ١٦٩)

٩- آيت‌اللَّه محمدتقى جعفرى: ايشان نيز در شرح نامه اميرمؤمنان به مالك‌اشتر، به اختيار مردم اشاره مى‌كند و مى‌نويسد: اسلام شورى را اصل قرار داده و حكومت مردم بر مردم را در معناى عالى پذيرفته است. (جعفرى، بى‌تا، ص ٣١٤)

١٠- آيت‌اللَّه سيدمحمد حسينى‌شيرازى: ايشان نگاشته‌هاى متعددى درباره حكومت اسلامى دارند كه در سطوح مختلف نوشته شده است. روح حاكم بر نظريات ايشان استناد مشروعيت حكومت به مردم است. آخرين نظريه ايشان، حكومت شوراى مراجع مسلم تقليد، به عنوان رهبرى نظام اسلامى است. مراجع تقليد براساس مقدار مقلدان خود، در حقيقت صاحبان مقدار مشخصى از آراى مردم هستند. (ر. ك. به: حسينى شيرازى، بى‌تا)

١١- آيت‌اللَّه حسينعلى منتظرى: ايشان نيز مشهورترين فرد در طرح نظريه لزوم انتخاب ولى‌فقيه توسط مردم در عصر غيبت است و كتاب مفصل چهار جلدى ايشان مفصل‌ترين تك‌نگارى در باب حكومت اسلامى است كه توسط يك فقيه شيعى تدوين شده است. (ر. ك. به: منتظرى، بى‌تا، ج ١، ص ٢٩٣ به بعد)