مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ٧٦
مىتوان به آنها رجوع كرد. (ر. ك. به: حسينى آرموى، ١٣٧٣، ج ٧ و محمدى رىشهرى، پيشين، ج ٩)
٢- پاسدارى از موازين فرهنگى الهى كه در كتاب الهى و سنت نبوى آمده است و ممانعت از ورود بدعتها و خرافات به درون اين فرهنگ.
٣- توجه به شرايط زمان و تغيير و تحول نيازهاى فرهنگى جامعه.
٤- بسط و توسعه تعليم و تربيت در جامعه به ويژه در ميان نوجوانان و ارتقاى فهم و ايمان مردم.
٥- تأكيد بر «معيارگرايى» در فرهنگ و نفى شخصيتگرايى. اين جمله معروف امام على (ع) است كه مىفرمايد: «ان دين ا ... لا يعرف بالرجال بل بآيه الحق فاعرف الحق تعرف اهله». (محمدى رىشهرى، پيشين، ج ٤ ص ١٦٦)
١١- رعايت حقوق اقليتهاى مذهبى
آيين مقدس اسلام، آيين جهانى و جاودانى است و حقوق تمام انسانها را در هر عصر و زمان به رسميت شناخته و رعايت قسط و عدل را در مورد همگان سفارش كرده است. در نظام مردمسالارى دينى مبتنى بر تعاليم اسلام نيز اين مسئله بايد رعايت شود و حقوق اقليتهاى مذهبى محترم شمرده شود. حضرت على (ع) تمام برنامههاى قرآن و سنت را در حكومت خود پياده كردند كه از جمله آنها، رعايت حقوق اقليتهاى مذهبى و قومى است.
حضرت على (ع) به كارگزاران خود نسبت به اقليتهاى مذهبى يهود و نصارا در كنار مسلمانان توصيه به خير و خوبى كرده و مىفرمايند: «اياك ان تضرب مسلماً او يهودياً»؛ مبادا مسلمانى يا يهودى و نصرانى را بزنى. (مجلسى، ١٤٠٣)
در جاى ديگر مىفرمايند: «من آذى ذمياً آذانى»؛ هركس فردى ذمى را اذيت كند، مرا آزرده است. (نهجالبلاغه، نامه ٥٣)
«مهربانى با مردم را پوشش دل خويشتن قرار ده و با دلى پر از مهر و محبت با مردم روبهرو باش و آنان را از الطاف خويش بهرهمند ساز، همچون كارگزاران وحشى و درنده از آن سوء استفاده نكن؛ زيرا آنان از دو گروه تشكيل مىشوند گروه اول مسلمان و برادران دينى تو هستند و گروه دوم هم اقليتهاى مذهبى و قومى هستند