٥- با اينكه منصب، منصب الهى است، آزادى مردم در امر كشوردارى كاملا محفوظ است و در آن هيچ گونه استبداد رهبرى وجود ندارد و آن از دو طريق يكى «شور امّت» با يكديگر در امر امّت به دليل قوله تعالى: ... وَ أَمْرُهُمْ شُورى‌ بَيْنَهُمْ ...[١] و ديگرى «شور النبى مع الأمة» يعنى شور رهبرى با مردم به دليل قول خداوند كه مى‌فرمايد: ... وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ... تحقق مى‌يابد.[٢] توضيح اين دو شور «شور الأمة» و «شور النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم» قبلا بيان شد[٣] و اكنون در اين مقام نيستيم. به هر حال، بيعت غدير با فاصله كمى‌[٤] به وسيله گروه معيّنى با نيرنگهاى مخصوص منتقض شد و افسوس ابدى و رنج دائمى تا به امروز و فرداى مسلمين به جاى گذارد و شگفتا! كه اوّلين بيعت‌كنندگان در غدير، اولين نقض‌كنندگان بيعت شدند و داستان سقيفه را به وجود آوردند و با بهانه‌هاى غلط و باطل در مقابل نصّ صريح رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اجتهاد نموده و مخالفت خود را با على عليه السّلام اعلان كردند:

و هم عدلوها عن وصىّ محمّد		فبيعتهم جاءت على الغدرات‌[٥]

[١] - شورى/ ٣٨.

[٢] - آل عمران/ ١٥٩.

[٣] - ص ٧١- ٧٥.

[٤] - بيعت غدير در روز ١٨ ذيحجه سال ١٠ هجرى انجام شد( پس از حجّة الوداع) و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ٢٨ صفر، سال ١١ هجرى وفات يافت و فاصله زمانى ميان اين دو حادثه، حدود هفتاد روز مى‌باشد.

[٥] - از جمله اشعار گرانبهاى دعبل خزاعى از شعراى أهل بيت عليهم السّلام است، متولد سال ١٤٨ ومتوفاى سال ٢٤٦ ه. ق. او درباره بيعت سقيفه چنين مى‌گويد:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)