پسرى كه شير خورده، و دخترى كه شير خورده بر پسرهاى مرضعه- اگر نسبى باشند- حرام هستند براى آن‌كه اخوت دارند. و اما اولاد رضاعى مرضعه از كسانى كه با شير مرد ديگر، آن‌ها را شير داده غير از آن مردى كه پسر شيرخوار از شير او خورده است بر پسرى كه شير خورده، حرام نمى‌باشند به خاطر آنچه كه گذشت، كه يكى بودن مرد در تأثير حرمت بين شيرخوارها، شرط است.

مسأله ٨- در پيدا شدن علاقه رضاعى كه حرمت مى‌آورد دخيل بودن رضاع در حصول آن علاقه فى الجمله كفايت مى‌كند، كه گاهى بدون دخالت غير رضاع در آن، علاقه رضاع حاصل مى‌شود، مانند علاقه پدر بودن و مادر بودن و پسر بودن و دختر بودن كه بين مرد و مرضعه و بين شيرخوار حاصل مى‌شود. و همچنين علاقه‌اى كه بين شيرخوار و بين اصول مرد و مرضعه حاصل مى‌شود مانند آن‌كه مرد و مرضعه، پدر يا مادر رضاعى داشته باشند چون كه آن‌ها فقط از جهت رضاع، جدّ و جدّه شيرخوار مى‌باشند. و گاهى علاقه رضاع با رضاع و دخالت نسب، حاصل مى‌شود، مانند علاقه اخوت كه بين شيرخوار و اولاد نسبى مرد و مرضعه حاصل مى‌شود، پس اين‌ها اگر چه با ولادت منسوب به آن‌ها مى‌باشند، ليكن برادر بودن آن‌ها براى شيرخوار به سبب رضاع حاصل شده است پس آن‌ها برادرها يا خواهرهاى رضاعى او مى‌باشند. توضيح اين مطلب، آن است كه نسبت بين دو نفر گاهى با يك علاقه حاصل مى‌شود مانند نسبت بين فرزند و پدر و مادرش و گاهى با دو علاقه حاصل مى‌شود مانند نسبت بين دو برادر؛ زيرا اين علاقه با علاقه هر يك از اين‌ها با پدر يا مادر يا هر دو، حاصل شده است. و مانند نسبت بين يك نفر و نزديك‌ترين جدش؛ پس اين علاقه با علاقه بين او و بين پدرش مثلًا و علاقه بين پدرش و بين جدش حاصل شده است. و گاهى با سه علاقه حاصل مى‌شود مانند نسبت يك نفر با جد دومش و مانند نسبت بين او و بين نزديك‌ترين عمويش پس او با علاقه بين تو و بين پدرت و با علاقه هر يك از پدر تو و برادرش با پدرشان مثلًا حاصل شده است و به همين صورت علاقه‌ها و نسبت‌ها بالا مى‌روند و پايين مى‌آيند و به كمى علاقه‌ها و زيادى آن‌ها انشعاب پيدا مى‌كنند حتى نسبت بين دو نفر، گاهى بر ده علاقه يا كمتر و يا بيشتر توقف پيدا مى‌كند. و وقتى كه اين مطلب روشن شد، پس اگر همه اين علاقه‌ها با ولادت حاصل‌