به پيدا شدن حرمت بين دو شيرخوار و بين يكى از آن‌ها و فروع ديگر. و به عبارت ديگر شرط تحقق اخوّت رضاعى بين دو شيرخوار است، و آن شرط اين است كه مردى كه دو شيرخوار از شير او خورده‌اند، يكى باشد، پس اگر پسر بچه‌اى از زنى از شير شخصى رضاع كاملى شير بخورد و دختر بچه‌اى از آن زن از شير شخص ديگرى رضاع كاملى شير بخورد، به اينكه اولى او را طلاق دهد و دومى با او ازدواج نمايد و از دومى صاحب شير شود پس دختر بچه را رضاع كاملى شير بدهد اين دختر بر آن پسر حرام نمى‌شود. و همچنين فروع يكى از اين‌ها بر ديگرى حرام نمى‌باشد، بر خلاف آن‌كه اگر مرد و صاحب شير يكى باشد و شيرده متعدد باشد، مانند اينكه شخصى چند زن داشته باشد و هر كدام از آن‌ها طفلى را رضاع كاملى از شير آن مرد، شير دهند، كه بعضى از اين‌ها بر بعضى و بر فروع آن حرام مى‌شوند؛ زيرا اخوت رضاعى بين آن‌ها حاصل شده است.

مسأله ٧- اگر رضاع جامع شرايط تحقق پيدا كند، مرد و مرضعه (زن شيرده)، پدر و مادر شيرخوار مى‌شوند و اصل‌هاى آن‌ها اجداد و جدّه‌ها مى‌گردند و فرع‌هاى آن‌ها برادرها و اولاد برادرهاى او مى‌شوند و كسى كه در حاشيه آن‌ها و در حاشيه اصل‌هاى آن‌ها مى‌باشند عموها يا عمه‌ها و دايى‌ها يا خاله‌هاى او مى‌شوند و او- يعنى شيرخوار- پسر يا دختر آن‌ها است و فرع‌هاى او نوادگان آن‌ها مى‌باشند. و وقتى اين مطلب روشن گرديد پس هر عنوان نسبى محرّم- از عنوان‌هاى هفتگانه گذشته- در صورتى كه مثل آن در رضاع تحقق پيدا كند محرّم مى‌باشد. پس مادر رضاعى مانند مادر نسبى است و دختر رضاعى مانند دختر نسبى است و به همين صورت. پس اگر زنى از شير مردى طفلى را شير دهد، مرضعه و مادرش و مادر آن مرد بر آن طفل به خاطر مادر بودن، حرام مى‌شوند و دخترى كه شير خورده و دخترهاى او و دخترهاى پسرى كه شير خورده بر آن مرد و بر پدرش و پدر مرضعه به خاطر دختر بودن، حرام مى‌باشند و خواهر آن مرد و خواهر مرضعه بر شيرخوار حرام مى‌باشند؛ زيرا آن‌ها عمه و خاله او مى‌شوند. و دخترى كه شير خورده بر برادر آن مرد و برادر مرضعه حرام است؛ زيرا او دختر برادر يا دختر خواهر آن‌ها مى‌شود. و دخترهاى آن مرد بر پسرى كه شير خورده، و دخترى كه شير خورده بر پسرهاى آن مرد- نسبى باشند يا رضاعى- حرام مى‌باشند. و همچنين دخترهاى مرضعه بر