ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ١٧٣ - غير حيوان

آن است كه از خونى كه در تخم مى‌باشد، اگر چه پاك است، اجتناب شود.

مسأله ٣٥- در كتاب طهارت گذشت كه چيزى كه از ميته داراى روح نيست حتى شير و تخمى كه پوست سفت بالايى بر آن پوشيده شده باشد؛ و پنيرمايه، پاك است و اين‌ها همان طورى كه پاك هستند حلال هم مى‌باشند.

مسأله ٣٦- چرك زخم و چرك بدن و بلغم و اخلاط سر و سينه هر حيوانى بدون اشكال حرام است و اما ظاهراً آب دهان و عرق از غير نجس العين مخصوصاً اولى حلال مى‌باشد و مخصوصاً اگر از انسان يا حيوانى كه گوشتش خورده مى‌شود، باشد.

غير حيوان‌

مسأله ١- خوردن اعيان نجس و همچنين چيزى كه نجس شده- مادامى‌كه بر نجاستش باقى باشد- چه مايع باشند يا جامد، حرام است.

مسأله ٢- خوردن هر چيزى كه به بدن ضرر مى‌رساند حرام است؛ چه موجب هلاكت باشد- مانند آشاميدن سم‌هاى كشنده و آشاميدن زن حامله چيزى را كه موجب سقط جنين شود- و چه موجب انحراف مزاج يا از كار افتادن بعضى از حسّ‌هاى ظاهرى يا باطنى، يا موجب فقدان بعضى از نيروها باشد مانند مردى كه چيزى بياشامد كه قوه جنسى و تناسلى را قطع نمايد يا زن چيزى بياشامد كه عقيم و نازا شود.

مسأله ٣- در حرمت خوردن چيز مضرّ- بنابر اقوى در چيزى كه موجب هلاكت است و بنابر احتياط (واجب) در غير آن- فرقى نيست بين اينكه ضرر آن معلوم باشد و بين اينكه مظنون باشد، بلكه چنين است اگر ضرر احتمالى هم داشته باشد؛ در صورتى كه احتمال مورد توجه عقلا باشد به طورى كه نزد آنان موجب ترس گردد. و همچنين در ضررى كه بر خوردن آن مترتب است، فرقى نيست بين اينكه فورى باشد يا اينكه بعد از مدتى باشد.

مسأله ٤- مداوا و معالجه با چيزى كه احتمال خطر دارد و احياناً به خطر مى‌كشاند، جايز است؛ در صورتى كه نفعى كه از آن عايد مى‌شود بر اساس تجربه و تشخيص و حكم صاحبان مهارت و اهل خبره، غلبه داشته باشد، بلكه معالجه با چيزى كه بالفعل و فورى ضرر قطعى داشته باشد، در صورتى كه به وسيله آن ضرر بزرگ‌تر و خطر شديدترى دفع‌