پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٦ - شرح و تفسير اوصاف برجسته پيامبر صلّى اللّه عليه و آله

بزرگسالى نجيب‌ترين و شايسته‌ترين آنان بود. اخلاقش از همه پاكان، پاكتر و باران جود و سخايش از همه با دوام‌تر بود». (حتّى بعث اللّه محمّدا صلّى اللّه عليه و آله شهيدا، و بشيرا، و نذيرا، خير البريّة طفلا، أنجبها كهلا، [١] و أطهر المطهّرين شيمة، [٢] و أجود المستمطرين ديمة) [٣].

توصيف اوّل (شهيدا) اشاره به چيزى است كه در قرآن مجيد آمده: «وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى‌ هؤُلاءِ»؛ (به ياد آوريد!) روزى را كه از هر امّتى گواهى از خودشان بر آنان بر مى‌انگيزيم و تو را گواه بر آنان قرار مى‌دهيم». [٤] و توصيف دوّم و سوم اشاره به همان است كه در چندين آيه از قرآن مجيد به آن اشاره شده است؛ مانند: «إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً»؛ ما تو را به حق فرستاديم در حالى كه بشارت دهنده و بيم دهنده‌اى». [٥] در توصيف چهارم سخن از دوران طفوليّت آن بزرگوار است كه حتّى در آن زمان از نظر ظاهر و باطن ممتاز بود؛ به گونه‌اى كه طبق نقل «مناقب ابن شهر آشوب» «ابن عباس» مى‌گويد: پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در آن زمان با كودكان (هم سنّ و سال خود) دوستى و رفاقت داشت. آنها از روى نادانى گاه آلوده سرقت چيزى مى‌شدند، ولى آن حضرت هرگز دست به سوى اموال مردم دراز نمى‌كرد؛ آنها از نظر ظاهر گاه آلوده بودند، ولى آن حضرت همواره پاك و تميز بود.

و نيز در همان كتاب از حضرت «ابو طالب» نقل شده است: «من هرگز دروغى از او

[١] «كهل» به معناى فرد ميانسال است و بعضى گفته‌اند اين واژه به كسى كه سى سال به بالا داشته باشد، اطلاق مى‌شود و به معناى پير نيست.

[٢] «شيمه» به معناى اخلاق است و جمع آن «شيم» (بر وزن ستم) است.

[٣] «ديمه» به معناى بارانى است كه به صورت طولانى و نرم نرم و بدون رعد و برق مى‌بارد.

[٤] سوره نحل، آيه ٨٩.

[٥] سوره بقره، آيه ١١٩.