پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١ - نكته آيا راسخان در علم تفسير متشابهات را مىدانند؟

«مِنْ عِنْدِ رَبِّنا» جمله‌اى است جداگانه كه ناظر به مسايلى مانند كنه ذات و صفات خدا، يا زمان قيامت و امثال آن است. [١] از اينجا روشن مى‌شود اينكه در ميان بزرگان علما معروف است كه صفات خدا توقيفى است- يعنى هيچ نامى را نمى‌توان بر خدا نهاد، جز نام‌هايى كه در كتاب و سنّت وارد شده- اشاره به همين معنا است، زيرا اگر ميدان نامگذارى پروردگار به روى افكار مردم كه دائما با صفات ممكنات سر و كار دارند، صفاتى كه همه جا آميخته با نقايص است، سبب مى‌شود كه براى خداوند متعال نام‌هايى برگزينند كه شايسته ذات او نباشد. به همين دليل، دستور داده شده در اين راه پر خوف و خطر، تنها در پرتو كتاب و سنّت حركت كنند.

لذا امام عليه السّلام در تعبير بسيار جالبى كه ذيل فراز بالا دارد، به سؤال كننده از صفات خدا فرمود: به همين مقدار قناعت كن و عظمت خداوند را با عقل خود اندازه‌گيرى نكن كه (در پرتگاه شرك و تشبيه خواهى افتاد و) از هلاك شوندگان خواهى بود!

[١] به گفته «ابن ابى الحديد» در شرح اين خطبه جمله «يقولون» مى‌تواند حاليّه و مى‌تواند استينافيّه باشد (جلد ٦، صفحه ٤٠٤).