پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٣ - شرح و تفسير تا مىتوانيد عمل كنيد!

اينكه، هيچ تضمينى سپرده نشده كه اين فرصت گرانبها تا كى پايدار مى‌ماند؛ ممكن است در يك لحظه كوتاه، همه چيز پايان گيرد؛ درهاى توبه بسته شود، پرونده‌هاى اعمال مختومه گردد، قلم‌ها از نوشتن حسنات باز ايستد، بدنها عليل و ناتوان به بستر بيمارى افتد، زبان‌ها از كار بيفتد و هيچ گونه راه بازگشتى وجود نداشته باشد! قرآن مجيد بارها هشدار داده و همگان را به اين حقيقت توجّه مى‌دهد كه بعد از مرگ، پشيمانى و ندامت سودى ندارد و تقاضاى بازگشت به دنيا و جبران تقصيرات به جايى نمى‌رسد. مى‌فرمايد: «وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ»؛ از آنچه به شما روزى داده‌ايم انفاق كنيد پيش از آن كه مرگ يكى از شما فرا رسد و بگويد: پروردگار را چرا مرگ مرا مدّت كمى به تأخير نينداختى تا در راه خدا صدقه دهم و از صالحان باشم!» و بلافاصله مى‌افزايد: «وَ لَنْ يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذا جاءَ أَجَلُها وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ»؛ [١] خداوند هرگز مرگ كسى را هنگامى كه اجلش فرا رسد، به تأخير نمى‌اندازد و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است.»

[١] سوره منافقون، آيات ١٠- ١١.