پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩ - شرح و تفسير آفرينش فرشتگان

بخش يازدهم‌

ثمّ خلق سبحانه لإسكان سمواته، و عمارة الصّفيح الأعلى من ملكوته، خلقا بديعا من ملائكته، و ملأ بهم فروج فجاجها، و حشابهم فتوق أجوائها، و بين فجوات تلك الفروج زجل المسبّحين منهم في حظائر القدس، و سترات الحجب، و سرادقات المجد، و وراء ذلك الرّجيج الّذي تستكّ منه الأسماع سبحات نور تردع الأبصار عن بلوغها، فتقف خاسئة على حدودها.

ترجمه‌

سپس خداوند سبحان براى سكونت در آسمانها و آباد ساختن آنها (با عبادت و نيايش) در بالاترين صفحه ملكوت خود، مخلوقاتى بديع از فرشتگان آفريد؛ تمام فواصل آسمان را با آنها پر كرد و فضاى ميان آن را از وجود فرشتگان، مالا مال ساخت. (به گونه‌اى كه) صداى تسبيح آنها، فاصله‌هاى آسمانها را پر كرده و در بارگاه قدس و درون حجابها و سراپرده‌هاى مجد و عظمت، طنين انداز است، و در ماوراى زلزله و غوغاى تسبيح آنان- كه گوشها از آن كر مى‌شود- شعاع‌هاى خيره كننده نور، چشمها را از ديدن باز مى‌دارد و در محدوده خود متوقّف مى‌سازد.

شرح و تفسير آفرينش فرشتگان‌

در اين بخش از خطبه، امام عليه السّلام به آفرينش فرشتگان و مسئوليت‌هاى مختلفى‌