پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩ - شرح و تفسير همه چيز از اراده او سرچشمه مىگيرد!

«تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَ لَا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ»؛ و خورشيد كه پيوسته به سوى قرارگاهش در حركت است، (آيتى ديگر از آيات خدا است) اين تقدير و اندازه‌گيرى خداوند قادر دانا است. و براى ماه منزلگاه‌هايى قرار داديم (هنگامى كه اين منازل را طى كرد) سرانجام به صورت شاخه كهنه قوسى شكل و زرد رنگ خرما در مى‌آيد. نه خورشيد را سزاست كه به ماه رسد و نه شب بر روز پيشى مى‌گيرد و هر كدام در مسير خود شناورند».

آيات فراوان ديگرى نيز در قرآن است كه به اين حقيقت اشاره مى‌كند.

در اينجا به دو نكته بايد توجّه داشت: نخست اين كه، آنچه در جمله‌هاى بالا درباره امر و فرمان و پيروى موجودات از فرمان الهى آمده، همه اشاره به اوامر تكوينيّه الهى، يا به تعبيرى ديگر: اشاره به قوانينى است كه خداوند براى جهان هستى تعيين كرده و همه موجودات را در چنبر اين قوانين قرار داده است به گونه‌اى كه تخلّف از اين قوانين براى آنها غير ممكن است.

ديگر اين كه، اين سخن هرگز به معناى مجبور بودن انسان در افعال خويش نيست! چرا كه خداوند صفت اختيار و آزادى اراده را به عنوان يك قانون از قوانين عالم هستى براى انسان قرار داده است و هرگز انسان نمى‌تواند اين صفت را از خود سلب كند و به تعبير ديگر: آزادى او هم به فرمان خدا است.