پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٤ - شرح و تفسير از شما انتظار نداشتم!

نكرديد و پايه‌هاى حكومت خود را با ظلم و ستم و نهب اموال و سفك دما، محكم كرديد، اين قدرت و حكومت، مدّت زيادى براى شما باقى مى‌ماند! تصوّر نكنيد اگر خون من و فرزندانم در اين راه ريخته شود، دنيا به كام شما خواهد بود! به زودى دشمنان شما از هر سو بر مى‌خيزند و ضربات خود را با قيام‌هاى پى در پى، بر سر شما وارد مى‌كنند و سرانجام كاخ حكومت شما فرو مى‌ريزد و دودمان شما بر باد مى‌رود و دشمنانتان همه شما را از دم شمشير مى‌گذرانند و حتّى بر مردگان شما نيز رحم نمى‌كنند؛ استخوان‌هاى مردگان را از قبر در آورده، آتش مى‌زنند.

تاريخ مى‌گويد: آنچه را امام عليه السّلام درباره آنها پيش بينى كرده بود، دقيقا واقع شد كه بخشى از آن در شرح خطبه ٨٧ گذشت. [١] در پايان اين سخن مى‌فرمايد: «آگاه باشيد! بيناترين چشم‌ها آن است كه شعايش در دل نيكى‌ها نفوذ كند و شنواترين گوش‌ها آن است كه يادآورى‌ها را در خود جاى دهد و پذيرا گردد!». (ألا إنّ أبصر الأبصار ما نفذ في الخير طرفه! ألا إنّ أسمع الأسماع ما وعى التّذكير و قبله).

اشاره به اينكه اگر شما و ساير مردم، چشم و گوش باز داشته باشيد؛ پيدا كردن راه خير و سعادت، مخفى و پيچيده نيست؛ ولى افسوس! كه هواى نفس و هوس‌هاى سركش، چنان پرده ظلمانى بر چشم و گوش انسان مى‌اندازد، كه حقايق واضح را نمى‌بيند و دوستانه‌ترين اندرز را نمى‌شنوند.

جالب اينكه از يكى از سران بنى اميّه بعد از زوال حكومت آنها پرسيدند سبب زوال ملك شما چه بود؟ او در پاسخ گفت: «عمّال ما بر رعايا ظلم كردند و انتظار داشتند ما عكس العملى نشان ندهيم. ماليات‌هاى سنگين بر مردم تحميل كرديم و آنها از اطراف ما پراكنده شدند. باغ‌ها و زراعت‌هاى ما ويران شد و خانه‌هاى ما خالى‌

[١] پيام امام، جلد ٣، صفحه ٥٩١ تا ٦٠٠ و جلد ٤، بخش پايانى خطبه ٩٣.