پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٠ - شرح و تفسير در پرتو آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله

سپس در تكميل اين سخن مى‌افزايد: «گويا (مى‌بينم) در پرتو خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، نعمت‌هاى الهى بر شما كامل شده و آنچه را آرزو داشته‌ايد خداوند به شما ارزانى داشته است». (فكأنكم قد تكاملت من اللّه فيكم الصّنائع، [١] و أراكم ما كنتم تأملوون).

امام عليه السّلام در اين سخن كوتاه، به چند نكته اشاره فرموده؛ نخست اينكه:

آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله همانند ستارگانند كه قرآن مجيد درباره آنها مى‌فرمايد: «وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ»؛ آنها به وسيله ستارگان هدايت مى‌شوند». [٢] و در جايى ديگر مى‌فرمايد: «وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ»؛ خداوند كسى است كه ستارگان را براى شما قرار داد؛ تا در تاريكى‌هاى صحرا و دريا بوسيله آنها هدايت شويد». [٣] در زمان‌هاى قديم كه قطب نما اختراع نشده بود و جادّه‌ها به صورت امروز نبود، قافله‌ها در صحراها، و كشتى‌ها در درياها، در شب‌هاى تاريك به وسيله ستارگان آسمان راه را پيدا مى‌كردند و به منزل مقصود مى‌رسيدند و از ظلمات برّ و بحر رهايى مى‌يافتند.

نجات در دنيا و آخرت و راهيابى به سعادت دارين نيز در پرتو هدايت آل محمّد عليهم السّلام امكان پذير است.

مطلب ديگر اينكه: آسمان، شب خالى از ستاره نمى‌شود؛ هر زمان ستارگانى آرام و آهسته غروب مى‌كنند، ستارگان ديگرى در افق مشرق ظاهر مى‌شوند؛ اهل بيت پيامبر عليهم السّلام نيز چنين هستند؛ هر امامى چشم از جهان فرو مى‌بندد، امام ديگرى جاى او را مى‌گيرد تا نوبت به حضرت مهدى عليه السّلام رسد و با قيام خود جهان را پر از عدل و داد كند.

[١] «صنايع» جمع «صنيعه» در اين گونه موارد به معناى نعمت و احسان است.

[٢] سوره نحل، آيه ١٦.

[٣] سوره انعام، آيه ٩٧.