پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣ - ٢- گوشه ديگرى از فجايع بنى اميّه

طرف يزيد به مدينه حمله كرد، خطاب به مردم چنين گفت: اى مردم! تقواى خداوند يگانه يكتا را پيشه كنيد؛ به خدا سوگند! ما در برابر يزيد قيام نكرديم مگر زمانى كه ترسيديم اگر سكوت كنيم، خداوند سنگهاى آسمانى را بر سر ما فرو فرستد؛ آيا در برابر مردى كه با مادر و خواهر و دختر خود عمل منافى عفّت انجام مى‌دهد! شراب مى‌نوشد! نماز را رها مى‌كند! مى‌توان در برابر او سكوت كرد؟ به خدا سوگند! كه اگر هيچ كس با من نباشد، من وظيفه خود را انجام مى‌دهم. [١] اينجاست كه به عمق كلام امير مؤمنان على عليه السّلام واقف مى‌شويم كه فرمود: «لكلّ أمّة آفة، و آفة هذه الأمّة بنو أميّة؛ هر امتى را آفتى است؛ و آفت اين امّت بنى اميّه است» [٢] و چه بى‌خبر و بى‌نوا هستند كسانى كه با اين همه فجايع، باز دم از مجد بنى اميّه و صداقت معاويه مى‌زنند؛ راستى عجيب است!!!

[١] تاريخ دمشق، ابن عساكر، جلد ١٢، صفحه ١٢٧.

[٢] كنزل العمّال، جلد ١١، صفحه ٣٦٤، حديث ٣١٧٥٥.