پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧ - شرح و تفسير مظالم بىحساب بنى اميّه!

خويش فرارى مى‌دهد». (و حتّى لا يبقى بيت مدر، و لا وبر إلّا دخله ظلمهم و نبابه سوء رعيهم).

«مدر» در لغت گاه به معناى گل‌هاى به هم فشرده و گاه به معناى خشت و گاه به معناى آجر و سنگ تشكيل شده؛ بنابر اين، «بيت مدر» اشاره به خانه‌هايى است كه در شهرها ساخته مى‌شود و «وبر» به معناى پشم شتر، اشاره به خانه‌هاى روستايى و باديه‌نشينان است كه در آن زمان و در ميان اعراب به صورت خيمه‌هايى بنا مى‌شد.

و اين، بهترين تعبير براى فراگير بودن ظلم آنها است كه هيچ كس از ظلم آنها در امان نبود. و اين ظلم و ستم در بسيارى از اوقات سبب مى‌شد آنها از خانه‌هاى خود فرار كنند و در به در شوند.

سپس در بيان فاجعه سوم مى‌فرمايد: «كار حكومت آنها بدانجا مى‌رسد كه مردم دو گروه مى‌شوند و هر دو گروه گريانند: گروهى براى دينشان و گروهى براى دنيايشان!» (و حتّى يقوم الباكيان يبكيان: باك يبكي لدينه، و باك يبكي لدنياه).

آرى! دين باوران به خاطر خطراتى كه از سوى اين گروه بازمانده جاهلى، متوجّه دين مى‌شوند اشك مى‌ريزند و دنيا طلبان به خاطر هجوم ظالمانه آنها به دنياى مردم؛ چرا كه آنها، هم عقايد مردم را غارت مى‌كردند و هم دنيايشان را.

در بيان چهارمين فاجعه مى‌فرمايد: «در اين حكومت خودكامه، كار به قدرى سخت مى‌شود كه شما همچون برده‌اى خواهيد بود كه به يارى ارباب (ظالم و ستمگرش) برمى‌خيزد؛ در حضور ناگزير از اطاعت است و در غياب از او بدگويى مى‌كند!». (و حتّى تكون نصرة أحدكم من أحدهم كنصرة العبد من سيّده، إذا شهد أطاعه، و إذا غاب اغتابه).

اشاره به اينكه آنها مردم را به بردگى و عبوديّت مى‌كشند؛ نه عبوديّتى كه حداقل توأم با رابطه عاطفى باشد و غلام مورد محبّت آقا و آقا مورد علاقه غلام قرار گيرد،