پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - ١- عظمت مقام پيامبر در نظر ديگران

روشن كند. مى‌فرمايد: «خداوند هنگامى او را به رسالت برگزيد كه ميان او و پيامبران پيشين فاصله زيادى افتاده بود؛ (به همين دليل، جهانيان) از عمل نيك دورى گزيده و منحرف گشته، و امّت‌ها به جهل و نادانى گراييده بودند». (أرسله على حين فترة من الرّسل، و هفوة [١] عن العمل، و غباوة [٢] من الأمم).

تاريخ جامعه بشريّت در آستانه ظهور پيامبر اسلام و مخصوصا جاهليّت عرب، حقيقت جمله‌هاى بالا را به خوبى تأييد مى‌كند. [٣] بديهى است هر قدر شرايط نامساعدتر و حاكميّت جهل و نادانى، قوى‌تر و گسترش دامنه فساد در جامعه بيشتر باشد، كار رهبران الهى و مناديان عدل و داد و اخلاق و فضيلت، سخت‌تر و سنگين‌تر است به همين نسبت، عظمت مقام آنها به هنگام پيروزى بر مشكلات نمايان‌تر مى‌شود.

نكته‌ها

١- عظمت مقام پيامبر در نظر ديگران‌

آنچه در خطبه بالا درباره صفات و فضايل پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و برنامه هدايت آن حضرت آمده است، چيزى نيست كه فقط امير مؤمنان على عليه السّلام و دوستان و پيروان او مى‌گويند؛ بلكه مطلبى است كه حتّى دور افتادگان و شخصيّت‌هاى غربى نيز بدان اعتراف دارند.

«برنارد شاو» فيلسوف انگليسى در يكى از گفته‌هاى خود چنين مى‌گويد: دين محمّد صلّى اللّه عليه و آله تنها دينى است كه اين واقعيت از آن نمايان است كه براى تمام اشكال زندگى انسانها شايستگى دارد، به گونه‌اى كه مى‌تواند براى هر قوم و گروهى جاذبه داشته باشد ...

[١] «هفوه» از مادّه «هفو» (بر وزن هفت) به معناى لغزش است.

[٢] «غباوه» به معناى كند ذهنى و كودنى است.

[٣] در جلد اوّل اين شرح، ذيل خطبه اوّل، صفحه ٢٢٨ به بعد، بحث گويايى در اين زمينه داشتيم.