پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠ - ٢- حكومت جنايت بار بنى اميّه

همين نويسنده معروف، در تعبير ديگرى در مقايسه على عليه السّلام با معاويه مى‌گويد:

«چه مى‌گويى درباره مردى كه برادرش «عقيل بن ابى طالب» براى گرفتن كمك نزد او آمد و او به فرزندش حسن عليه السّلام گفت هنگامى كه بيت المال را تقسيم كردم، عمويت را به بازار ببر و لباس و كفش تازه‌اى براى او بخر و چيز بيشترى از بيت المال به او نداد؛ ولى همين «عقيل»، هنگامى كه ناراضى و عصبانى به شام نزد «معاويه» آمد صد هزار (درهم يا دينار) از بيت المال مسلمين به او بخشيد.» [١] درباره جنايات بنى اميّه و تغييراتى كه در حكومت اسلامى ايجاد كردند و فجايع زندگى آنها، فهرست نسبتا كاملى را در جلد سوم همين كتاب ذيل خطبه ٧٧ به طور مستند آورده‌ايم، كه مطالعه آن هر خواننده منصفى را در وحشت فرو مى‌برد.

با اين همه به راستى جاى تعجّب است! كه هنوز بعضى از غافلان اصرار دارند معاويه، سردمدار بنى اميّه را در اعمالش تبرئه كنند؛ به عنوان اينكه مجتهد بوده و بر مجتهد گناهى نيست! سخنى كه با هيچ منطق و ميزان عقلى تناسب ندارد و اگر بنا شود بدترين جنايات تاريخى را اين گونه توجيه كنيم، ديگر جنايت كارى در سراسر تاريخ باقى نمى‌ماند!!

[١] مجموعه آثار طه حسين، جلد ٤، صفحه ٤٨٩.