پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - ترجمه

بخش هيجدهم‌

فلمّا سكن هيج الماء من تحت أكنافها، و حمل شواهق الجبال الشّمّخ البذّخ على أكتافها، فجّر ينابيع العيون من عرانين أنوفها، و فرّقها في سهوب بيدها و أخاديدها، و عدّل حركاتها بالرّسيات من جلاميدها، و ذوات الشّناخيب الشّمّ من صياخيدها، فسكنت من الميدان لرسوب الجبال في قطع أديمها، و تغلغلها متسرّبة في جوبات خياشيمها، و ركوبها أعناق سهول الأرضين و جراثيمها، و فسح بين الجوّ و بينها، و أعدّ الهواء متنسّما لساكنها، و أخرج إليها أهلها على تمام مرافقها.

ترجمه‌

هنگامى كه هيجان آب در اطراف زمين فرو نشست، و زمين كوه‌هاى سخت و مرتفع را بر دوش خود حمل كرد، چشمه‌هاى آب را از بينى كوه‌ها جارى ساخت؛ و آن را در دشت‌هاى گسترده و گودال‌ها (و بستر رودخانه‌ها) پراكنده و جارى نمود و حركات زمين را با صخره‌هاى عظيم و قلّه‌هاى بلند و استوار كوه‌ها تعديل كرد، و بدين ترتيب، لرزشهاى زمين به جهت نفوذ كوه‌ها در سطح آن و فرو رفتن ريشه‌هاى آن در اعماق زمين و سوار شدن آن‌ها بر گردن دشت‌ها و اعماق آن از لرزش و اضطراب باز ايستاد و خداوند ميان زمين و جوّ فاصله افكند، نسيم هوا را براى ساكنان زمين آماده ساخت و تمام نيازمندى‌ها و وسايل زندگى را براى اهل آن فراهم نمود.