پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٨ - شرح و تفسير باز صفات والاى ديگرى از فرشتگان

نمى‌شود- سرچشمه مى‌گيرد، و هرگز اسباب خوف پروردگار از آنها قطع نشده تا در تلاش و كوشش خود سستى كند و طمع‌ها آنها را اسير چنگال خود نساخته تا سرعت سعى (در امور دنيا) را بر كوشش خود (در كار آخرت و طاعت پروردگار) مقدّم دارند. آنها اعمال گذشته خود را بزرگ نشمرده كه اگر بزرگ مى‌شمردند اميدوارى (بيش از حدّ) خوفشان را از بين مى‌برد، آنها درباره پروردگارشان هرگز بر اثر وسوسه‌هاى شياطين گرفتار اختلاف نشده، و برخوردهاى بد، آنان را از هم جدا نساخته و حسادت‌هاى درونى، آنان را از هم دور ننموده است، عوامل شك و ترديد، آنها را پراكنده نكرده، و افكار متفرقه، جمع آنها را از هم جدا نساخته است، آنها هميشه پاى بند ايمانى هستند كه هرگز طوق آن را به سبب شك و ترديد، و عدول از حق، و سستى و خستگى، از گردن خويش بر نمى‌دارند، در تمام آسمان‌ها به قدر جاى پوست حيوانى نتوان يافت كه فرشته‌اى در آنجا به سجده نيفتاده باشد، يا ملكى تلاشگر و سريع و چابك مشغول به كار نباشد، فرشتگانى كه طاعت فراوان پيوسته، بر يقين و معرفتشان نسبت به پروردگار مى‌افزايد و عزت خداوند را در قلوبشان فزونى مى‌بخشد!

شرح و تفسير باز صفات والاى ديگرى از فرشتگان‌

در اين بخش از خطبه، امام عليه السّلام به سراغ اوصاف ديگرى از فرشتگان مى‌رود (و گويى به آدميان توصيه مى‌كند كه اگر مى‌خواهيد به شكل فرشتگان در آييد و راه قرب الى اللّه را ادامه دهيد بايد اين اوصاف را براى خود فراهم سازيد.) نخست به مقام توحيد افعالى آنها و توجّه خاصّ آنان به خداوند يكتا و صرف نظر كردن از غير او اشاره كرده، مى‌فرمايد: