منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ١٤٠ - شانزدهم دروغ

حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه: دروغ بر خداى- عزَّ و جلَّ- و بر حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله و بر اوصيا عليهم السلام از جمله كبائر است.[١] و كلينى رحمه الله از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: دروغ بر رسول خدا صلى الله عليه و آله، از جمله كبائر است‌[٢] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود كه در پيش آن حضرت، مذكور شد كه حايك (يعنى جولاه‌[٣]) ملعون است. فرمود كه: حايكى كه ملعون است، كسى است كه دروغ بر خدا و رسول صلى الله عليه و آله مى‌بافد.[٤] و از ابو بصير روايت كرده كه گفت: شنيدم از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: دروغ، روزه را باطل مى‌كند. گفتم: كدام‌يك از ما هست كه از او دروغ، سر نزند؟ فرمود كه: چنان نيست كه تو فهميدى. دروغى كه مُبطل روزه است، دروغ بر خدا و رسول و ائمه عليهم السلام است.[٥] و از جمله دروغ‌هاى بسيار بد، گواهى دروغ و كتمان شهادت است. و ابن بابويه رحمه الله در فقيه، از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمود: تمام نمى‌شود سخن گواهى كه به دروغ، پيش حاكم شهادت مى‌دهد تا وقتى كه جاى خود را در جهنّم، مهيّا ساخته باشد و همچنين كسى كه گواهى خود را پنهان كند.[٦] و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه: هيچ مردى نيست كه گواهى بر مردى مسلمان بدهد از براى مالى كه از او گرفته شود، مگر آن كه خداى تعالى، در همان جا يا در عوض اين گواهى كه داده، نوشته‌اى بنويسد براى او كه به جهنّمش برند.[٧] و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود كه: گواهان دروغ را تازيانه مى‌زنند و قدر مقرّرى ندارد و اختيار تعيين قدر، با امام است و ايشان را در ميان مردم مى‌گردانند.[٨] و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه: كسى كه گواهى اى را پنهان كند يا گواهى اى بدهد از براى آن كه خون مسلمانى ضايع شود يا نقصان مالى به مسلمانى برسد، در روز قيامت كه حاضر مى‌شود، تاريكى در روى او خواهد بود، آن قدر كه چشم، كار كند؛ يعنى در نهايتِ تاريكى خواهد بود يا آن كه تاريكى و ظلمت او به قدر چشم كار

[١]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٥٦٨، ح ٤٩٤٢؛ ثواب الأعمال، ص ٢٦٨.