منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٦٢ - ج عفّت

پس روايت كرده است محمّد بن يعقوب كلينى رحمه الله كه مردى به حضرت امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه: من، مردى ضعيفم و عبادت و بندگى، چنانچه بايد، از من سر نمى‌زند و روزه كم مى‌گيرم؛ امّا اميد دارم كه آنچه مى‌خورم، حلال باشد و چيز حرامى نخورم. حضرت فرمود كه: كدام سعى و جهد در اعمال خير، بهتر است از محافظت شكم و فَرْج از محرّمات؟![١] و از حضرت امام جعفر صادق- صلوات اللَّه عليه- روايت كرده كه فرمود كه: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده كه: بيشترْ چيزى كه امّت مرا به جهنّم مى‌برد، اين دو اجْوَف (يعنى ميان‌تهى) است كه شكم و فَرْج باشد.[٢] و همچنين از حضرت رسول صلى الله عليه و آله روايت كرده كه: سه چيز است كه بر امّت خود مى‌ترسم از آنها كه بعد از من، ارتكاب نمايند: گم‌راهى، بعد از آن كه راه حق را دانسته باشند؛ و فتنه‌هايى كه موجب ضلالت مى‌شود، مثل افتنان به نفس و مال و فرزند و جاه و اعتبار و ساير فِتَن؛ و شهوت و خواهشى كه شكم و فَرْج، باعث آنها مى‌شود.[٣] و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه: هيچ عبادتى پيش خداى تعالى، بهتر نيست از عفّت و محافظت بطن و فَرْج.[٤] و به اين مضمون، چند حديث وارد شده.

[١]. الكافى، ج ٢، ص ٧٩، ح ٤.