منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٤٦١ - راه محبوب الهى شدن

[

راه محبوب الهى شدن‌

]

وَ مَنْ سَرَّهُ أنْ يَعْلَمَ أَنَّ اللَّهَ- عزَّ و جلَّ- يُحِبُّهُ فَلْيَعْمَلْ بِطَاعَةِ اللَّهِ وَلْيَتَّبِعْنَا؛ أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ اللَّهِ- عزَّ و جلَّ- لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله: «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ»[١]؟ وَ اللَّهِ لايُطِيعُ اللَّهَ عَبْدٌ أبَداً إلّاأَدْخَلَ اللَّهُ عَلَيْهِ فِى طاعَتِهِ اتِّبَاعَنَا، وَ لاوَ اللَّهِ لا يَتَّبِعُنَا عَبْدٌ أبَداً إلَّاأحَبَّهُ اللَّهُ، وَ لاوَاللَّهِ لاوَ اللَّهِ لايَدَعُ أحَدٌ اتِّبَاعَنَا أبَداً إلَّاأبْغَضَنَا، وَ لاوَ اللَّهِ لا يُبْغِضُنَا أحَدٌ أبَداً إلَّاعَصَى اللَّهَ، وَ مَنْ مَاتَ عَاصِياً للَّهِ أخْزَاهُ اللَّهُ وَ أكَبَّهُ اللَّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِى النَّارِ، وَ الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.

و كسى كه او را مسرور سازد اين معنى كه بداند خداى- عزَّ و جلَّ- او را دوست مى‌دارد، پس بايد كه به طاعت الهى عمل كند و ما را (يعنى اهل البيت: را) متابعت كند. آيا نشنيده‌اى قول خداى- عزَّ و جلَّ- را كه به پيغمبر خود ٩ مى‌فرمايد كه: «بگو كه اگر شما خدا را دوست مى‌داريد، پس پيروىِ من كنيد تا خداى تعالى، شما را دوست دارد و گناهان شما را بيامرزد». واللَّه كه هيچ بنده‌اى هرگز اطاعت خداى- عزَّ و جلَّ- به جاى نياورده كه خداى- عزَّ و جلَّ- در طاعتش پيروى ما را داخل نكرده باشد! و نه واللَّه كه هيچ كس پيروىِ ما هرگز نمى‌كند كه خداى- عزَّ و جلَّ- او را دوست ندارد! و نه واللَّه كه هيچ بنده‌اى پيروىِ ما را ترك نمى‌كند كه ما را دشمن ندارد! و نه واللَّه كه هيچ كس ما را دشمن نمى‌دارد كه عصيان الهى نكرده باشد! و كسى كه با عصيان الهى بميرد، خداى تعالى، او را رسوا مى‌كند و بر رو، در آتش جهنّم مى‌اندازد. و حمد، مر خداوندى راست كه پروردگارِ عالميان است.

و از اين كلام شريف- چنانچه قبل از اين ظاهر شد-، معلوم مى‌شود كه عبادت الهى بدون متابعت اهل بيت طاهرين عليهم السلام فايده نمى‌دهد، و عاقبتِ كسى كه مخالفتِ ايشان كند، جهنّم است.

و سرمايه محبّت الهى و تقرّب به جناب اقدس او، تمسّك به عروة الوثقاى متابعت و محبّت اهل عصمت و طهارت است، و متابعتِ ايشان بر وجه كمال، به سعى و اهتمام در عبادت و بندگى الهى به عمل مى‌آيد، و محبّت، مقتضى اطاعت و فرمان‌بردارى است. اميد كه همگى دوستان را توفيق عبادت و بندگى، روزى گردد. بالنّبىّ وآله الأماجد الكرام- صلوات اللَّه عليهم- ما تعاقبت اللّيالى والأيّام.

[١]. سوره آل عمران، آيه ١٣١.