منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٤٢١ - فضيلت شيعيان

محمّد- كه هفتاد كس از بنى اسرائيل، ترك كردند فرعون و قوم او را وقتى كه برايشان ظاهر شد كه آنها بر ضلالت‌اند. پس ملحق به حضرت موسى عليه السلام شدند، چون دانستند كه او بر حقّ است و در لشكر موسى، به «رافضه» مشهور شدند، از جهت آن كه فرعون را ترك كرده بودند و عبادت ايشان، بيشتر از اهل آن لشكر بود و حضرت موسى و هارون و ذريّت ايشان را بيشتر دوست مى‌داشتند. پس خداى تعالى به حضرت موسى، وحى فرمود كه: اين نام را براى ايشان در تورات، ثبت كن. و حضرت موسى، ثبت كرد. بعد از آن، خداى- عزَّ و جلَّ-، اين نام را براى شما ذخيره ساخت تا آن كه به شما عطا فرمود.

اى‌[١] ابا محمّد! مخالفان، خير و خوبى را ترك كردند، و شما، شرّ و بدى را ترك كرديد، و مردم، فِرَق‌ها و شُعبه‌هاى مختلف شدند و شما با اهل بيت پيغمبر خود، موافقت كرديد و هر راه‌[٢] كه ايشان رفتند، رفتيد و هر كه را خداى برگزيده بود، اختيار كرديد و هر كه را ارده كرده، اراده كرديد[٣].

پس شما را بشارت‌هاى پى در پى باد؛ زيرا كه شماييد آن جماعت كه رحمت الهى، شامل حال شما شده، و اعمال خير از خوبان شما، مقبول درگاه الهى است، و عفو الهى، شامل حال گناه‌كارانِ شماست. و هر كس روز قيامت، نزد خداى- عزَّ و جلَّ- آيد و بر طريقه شما نباشد، خداى تعالى هيچ حسنه اورا قبول نمى‌كند و از سيّئه او درنمى‌گذرد. اى ابا محمّد! آيا خوش‌حال شدى به آنچه شنيدى؟ ابو بصير گفت: فداى تو شوم! ديگر فرما.

فرمود: اى‌[٤] ابا محمّد! به درستى كه خداى تعالى، فرشته‌اى چند دارد كه معاصى را از پشت شيعيان ما مى‌ريزند، همچنان كه باد، برگ را در فصل برگ‌ريزان از درخت مى‌ريزد. و اين، معنى كلام الهى است كه فرموده: «الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا»؛[٥] يعنى: آنها كه حاملين عرش‌اند و آنها كه در اطراف عرش‌اند، تسبيح مى‌كنند، به حمد خداوند خود، و استغفار مى‌كنند از براى آن جماعتى كه ايمان آورده‌اند.

بعد از آن فرمود كه: استغفار ايشان، براى شماست، نه از براى اين خلق، يعنى مخالفان. اى ابا محمّد! آيا مسرور ساختم تو را؟ گفت: فداى تو شوم! ديگر بفرما.

فرمود: اى ابا محمّد! به تحقيق كه خداى تعالى، شما را در كتاب خود ياد كرده، آن جا كه فرموده: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‌ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ‌

[١]. ب:« يا».