منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٤١٢ - نكوهش مضطر ساختن امام براى بيزارى از تابعان

پس او را مُضطر مى‌سازد به آن كه جمعى از متابعان خود را كه اهل صلاح و تصديق‌كنندگان فضل او [و] صبركنندگان بر اداى حقّ او و عارفان به حرمت اويند، لعنت كند. و هر گاه ايشان را لعنت كند از براى آن كه دشمنان الهى امام را مضطر سازند، لعنتى كه بر آن جماعت اهل صلاح مى‌كند، رحمت الهى مى‌شود بر ايشان، و لعنت از جانب خداى تعالى و ملائكه او و پيغمبران او، بر آن دشمنانِ خداى تعالى خواهد شد.

و مراد از دشمنان خداى تعالى كه فرموده، بنا بر معنى اوّل، جماعت مخالفان خواهند بود كه نزد امام حاضر باشند در وقتى كه بعضى از شيعيان، از روى نادانى، سخنان بد درباره اهل صلاح از اتباعِ او گويند، و بنا بر معنى دويّم، حكّام جور، مثل بنى اميّه و غير ايشان خواهند بود، و بنا بر معنى سيّم، بدگويان خواهند بود. و ممكن است كه بنا بر هر سه معنى، ايشان باشند؛ امّا بعيد است و لعن از راه تقيّه و تبرّى از جمعى از خواصّ اصحاب، مثل زُراره و غير او واقع شده و در كتب رجال، مذكور است.