ميان مردم، منتشر سازد و در دل‌هاى شيعيان محكم سازد، افضل است يا مردى عابد كه از شيعيان شما باشد و آن قدر روايت نداشته باشد؟ فرمود: كسى كه روايتِ حديث ما بسيار مى‌كند و حديث ما را در ميان مردم، منتشر مى‌سازد و در دل‌هاى شيعيان ما محكم مى‌سازد يا دل‌هاى ايشان را راست مى‌دارد، افضل است از هزار عابد.[١] و برقى رحمه الله در محاسن، از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه به جابر خطاب فرمود كه:

اى جابر! واللَّه كه يك حديث كه به دست آيد از راستگويى از حلال و حرام، بهتر است از براى تو از آنچه آفتاب بر او مى‌تابد تا آنچه كه غروب مى‌كند.[٢] و ابن بابويه رحمه الله در خصال، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه از پدران خود عليهم السلام از حضرت امام حسين عليه السلام روايت فرموده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله به حضرت امير المؤمنين عليه السلام وصيّت فرمود، و از جمله وصاياى آن حضرت، اين بود كه فرمود: يا على! كسى كه از امّت من، چهل حديث حفظ كند و مطلبش در آن ياد گرفتن، رضاى الهى و تحصيل آخرت شود، خداى تعالى، او را در روز قيامت با پيغمبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان، محشور مى‌سازد. و خوبْ رفيقان‌اند اين جماعت!

پس حضرت امير المؤمنين على عليه السلام پرسيد كه: يا رسول اللَّه! كدام است آن چهل حديث؟

فرمود كه: آن است كه ايمان آورى به خداوندى كه يگانه و بى‌شريك است و او را بندگى كنى و عبادتِ ديگرى نكنى. و نماز را به جا آورى با وضوى كامل در وقت‌هاى نمازها و از وقت خود، نمازها را تأخير نكنى؛ زيرا كه دير كردن نماز، بى‌علّتى، موجب غضب الهى مى‌شود. و زكات بدهى. و ماه رمضان را روزه بدارى. و حجّ خانه كعبه بكنى، اگر مال داشته باشى و توانى به حج رفتن. و پدر و مادر را به خشم نياورى. و مال يتيم را به ناحق نخورى. و سود نخورى. و چيزى از آشاميدنى‌هاى مست‌كننده نياشامى. و زِنا و لواط نكنى. و در ميان مردم، از براى سخن‌چنينى راه نروى. و قسم دروغ به خداى نخورى. و دزدى نكنى. و گواهى دروغ از براى هيچ كس ندهى، خواه به تو نزديك باشد، و خواه دور. و حق را قبول كنى، از هر كس كه مُحِق باشد يا سخن حقّى بگويد، خواه بزرگ باشد و خواه كوچك.

و ميل نكنى به هيچ ظالمى، اگرچه خويش نزديك تو باشد. و به خواهش خود، عمل نكنى. و

[١]. بصائر الدرجات، ص ٢٧، ح ٦.