منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ٢٨٤ - هفتم ذكر الهى

او[١] خائف باشد، چرا پناه به اين كلمه نمى‌برد كه‌ «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ»؛[٢] زيرا كه حق تعالى، بعد از اين كلمه مى‌فرمايد كه: آن جماعتى كه اين كلمه را گفتند، برگشتند با نعمتى عظيم و فضلِ بسيار، و به ايشان، بدى نرسيد. و عجب دارم از كسى كه غمى او را عارض مى‌شود، چرا پناه نمى‌برد به اين كلمه كه حضرت يونس در شكم ماهى گفت كه: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ»؛[٣] زيرا كه خداى تعالى، بعد از اين مى‌فرمايد كه: پس ما دعاى او را مستجاب كرديم و نجات داديم او را از غم، و همچنين نجات مى‌دهيم مؤمنان را. و عجب دارم از كسى كه دشمنان او در مقام مكر باشند، چرا پناه نمى‌برد به اين كلمه كه: «أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ»؛[٤] زيرا كه حق تعالى، بعد از اين مى‌فرمايد كه: پس نگاه داشت خداى تعالى، مؤمن آل فرعون را- كه گوينده اين كلمه بود- از بدىِ مكرها كه نسبت به او كرده بودند. و عجب دارم از كسى كه خواهش دنيا و زينت دنيا داشته باشد، چرا پناه نمى‌برد به اين كلمه كه: «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إلَّابِاللَّهِ»؛ زيرا كه خداى تعالى، بعد از اين مى‌فرمايد كه: مرد مؤمن به مرد كافر گفت كه: اگر تو مرا چنين مى‌بينى كه مال و فرزند من از تو كمتر است، پس شايد كه خداوند من، بهتر از بهشتِ تو به من عطا فرمايد.[٥] و لفظ «عسى» در اين مقام، به معنى جزم استعمال شده.

و برقى رحمه الله در كتاب محاسن، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: كسى كه هزار مرتبه «ما شاء اللَّه» بگويد بى‌فاصِله، در آن سال حج، او را روزى مى‌شود و اگر روزى نشود، خداى تعالى، اجل او را تأخير مى‌كند تا وقتى كه حج، او را ميسّر شود.[٦]

[١]. ج:« يا غير آن».