«سبحان اللَّه» مى‌گويد، هر فرشته از براى او طلب رحمت مى‌كند.[١] و در خصال، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: شيطان مى‌گويد: پنج چيز است كه مرا در آنها چاره‌اى نيست و باقى مردم، در قبضه اختيار من‌اند. يكى آن كس كه از روى نيّت صادق، متوسّل به خداى- عزَّ و جلَّ- باشد و در همه كارها، اعتماد بر خداى تعالى كند؛ و آن كسى كه در روز و شب، تسبيح الهى بسيار[٢] بگويد؛ و آن كسى كه پسندد به برادر مؤمن خود، آنچه به خود مى‌پسندد؛ و آن كسى كه بر مصيبتى كه به او رسد، جَزَع نكند؛ و آن كسى كه راضى به قسمت الهى بشود و غمِ روزى نخورد.[٣] و در امالى، روايت كرده از آن حضرت كه فرمود كه: كسى كه هر روز، سى مرتبه تسبيح الهى كند، خداى تعالى، هفتاد نوع از بلا را از او دفع مى‌كند كه كمترين آنها فقر است.[٤] و برقى رحمه الله در كتاب محاسن، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه «سبحان اللَّه» بگويد نه از روى تعجّب، خداى تعالى از آن كلمه، مرغى سبز خلق مى‌كند كه در سايه عرش، ساكن مى‌شود و تسبيح الهى مى‌كند و ثواب آن از براى آن شخص، نوشته مى‌شود تا روز قيامت.[٥] و در كشف الغمّة، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت كرده كه: كسى كه بگويد «سُبْحانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ و بِحَمْدِهِ» نه از روى تعجّب‌[٦]، خداى تعالى، از براى او مى‌نويسد صد هزار حَسَنه، و محو مى‌كند از او سه هزار سيّئه، و بلند مى‌سازد از براى او سه هزار درجه.[٧] و در ثواب الأعمال، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود: كسى كه بگويد «سُبْحانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ و بِحَمْدِهِ»، خداى تعالى، از براى او سه هزار حَسَنه مى‌نويسد و از او سه هزار سيّئه محو مى‌كند و سه هزار درجه از براى او بلند مى‌كند و از آن، مرغى خلق مى‌كند در بهشت كه تسبيح الهى كند و ثواب آن تسبيح، از براى او نوشته مى‌شود.[٨] و در محاسن، از آن حضرت عليه السلام روايت كرده كه فرمود كه: كسى كه روزى صد بار تسبيح الهى كند، بهترينِ مردم خواهد بود در آن روز، مگر كسى كه مثل او بگويد.[٩]

[١]. التوحيد، ص ٣١١ و ٣١٢، باب ٤٥، ح ١؛ معانى الاخبار، ص ٩، ح ٣.