و از حضرت امام زين العابدين عليه السلام روايت كرده كه به خادم خود مى‌فرمود كه: هر گاه‌[١] براى من چيزى از اسباب سفر حج مى‌خرى، در قيمتش مضايقه مكن.[٢] و آن كه جمعى خانه‌هاى بسيار رفيع مى‌سازند به جهت زيادتى بر امثال و اقرانِ خود، ظاهر آن است كه از قبيل صرف مال در مصرف حرام است. و ابن بابويه رحمه الله در فقيه روايت نموده از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله در حديث مناهى كه: كسى كه بنايى بگذارد از براى ريا و سُمعه، يعنى براى ديدن و شنيدن مردم، خداى تعالى در روز قيامت، آن بنا را تا طبقه هفتم بر او بار مى‌كند و آن، آتشى افروخته خواهد بود و بعد از آن، طوقى مى‌سازند آن بنا را در گردن او و مى‌اندازند او را در جهنّم.

پس تا قعر جهنّم، هيچ چيز او را نگاه نمى‌دارد، مگر آن كه توبه كند، يعنى در دنيا، تا به آن عذاب، گرفتار نشود. پس كسى پرسيد كه: يا رسول اللَّه! چگونه است بنا كردن براى ريا و سُمْعه؟ فرمود كه: آن، بنايى است كه زياده بر قدر احتياج، كسى بسازد از براى ترفُع و زيادتى بر همسايگان خود و از براى مباهات بر برادران مؤمن خود.[٣] و از بلند ساختن بنا در احاديث، نهى واقع شده و همچنين از تصوير نمودن، و وارد شده كه ملائكه، داخل بيوتى‌[٤] كه در آن صورت حيوانى باشد، نمى‌شوند[٥] و از نماز كردن در چنين جايى نهى شده، هر گاه صورت در برابر او[٦] باشد.[٧] و اكثر ارباب حكومت را ساختن خانه، چنانچه مى‌سازند [كه‌] بى‌خراب كردن خانه چندين بنده خدا صورت نمى‌يابد، و اگر چنانچه تركِ اسراف در اين امور كنند، شايد كه در ظلم هم چندان اسراف واقع نشود.

و سيّد رضى رضى الله عنه در نهج البلاغة و ابن بابويه رحمه الله از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده‌اند كه:

شُرَيح بن الحارث، در زمان خلافت آن حضرت، خانه‌اى به هشتاد دينار خريد (و هشتاد دينار[٨]، موافق قيمتى كه در اين زمان‌ها دارد، تخميناً دوازده تومان يا كمتر مى‌شود). پس چون آن حضرت اطّلاع يافت، او را طلبيد و فرمود كه: به من رسيده كه تو خانه‌اى به هشتاد دينار خريده‌اى و قباله‌اى نوشته‌اى و گواهان گرفته‌اى. گفت: چنين است يا امير المؤمنين! پس، از روى غضب، نظر به جانب او كرده، فرمود كه: يا شُرَيح! بدان كه در اين زودى، كسى پيش تو خواهد آمد كه نگاه‌

[١]. ب:+« از».