منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ١٨٦ - مواردى كه غنا جايز است

صورتى قبيح است.

و ابن بابويه رحمه الله در علل الشرائع، از حضرت امام محمّد باقر يا حضرت امام جعفر صادق عليهما السلام روايت كرده كه فرمودند: غنا، آشيانه مرغِ نفاق است و شراب خوردن، كليد همه بدى‌هاست و كسى كه معتاد به شراب است، مانند بت‌پرست است و تكذيب‌كننده كتاب خداست و اگر كتاب خدا را تصديق مى‌كرد، حرام خدا را حرام مى‌دانست.[١] و در كتاب ثواب الأعمال، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه پرسيدند كه: قول زور كه در قرآن آمده‌[٢]، كدام است؟ فرمود كه: از آن جمله است آن كه كسى به خواننده‌اى بگويد:

خوب خواندى.[٣] و برقى رحمه الله در كتاب محاسن، از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: آيا شرم نمى‌آيد شما را كه بر بالاى چارواى‌[٤] خود، خوانندگى كنيد و آنها[٥] مشغول تسبيح الهى باشند؟[٦] و عيّاشى، در تفسير خود، از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمود: اوّلْ كسى كه نوحه كرد، و اوّلْ كسى كه غنا كرد، و اوّلْ كسى كه حُدا خواند، شيطان بود. و فرمود كه: وقتى كه آدم از شجره خورد، شيطان، خوانندگى كرد و وقتى كه در زمين قرار گرفت، نوحه كرد و به خاطرِ او آورد بهشت را.[٧] و از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه فرمود: هيچ كس، آواز خود را به غنا بلند نمى‌كند، مگر آن كه خداى تعالى، دو شيطان را مى‌فرستد كه بر دوش‌هاى او سوار مى‌شوند و پاشنه‌هاى پاى خود را بر سينه او مى‌زنند تا وقتى كه خوانندگى را تمام كند.[٨]

[مواردى كه غنا جايز است‌]

و امّا آنچه از جمله‌[٩] افراد غنا [كه‌] بعضى از علما استثنا نموده‌اند و در بعضى رواياتْ وارد شده، يكى خوانندگىِ زنان است در عروسى‌ها، و چند حديث در كافى و تهذيب در اين باب، مذكور

[١]. علل الشرائع، ج ٢، ص ٤٧٦، ح ٣.