منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ١٨٥ - مقدّمه دوم، در بيان حرمت غنا و آن كه غنا از جمله كبائر است و ذكر احاديثى است كه در عقوبت غنا وارد شده

و ابن بابويه رحمه الله در خصال، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: غنا، مورث نفاق است و فقر را در عقب دارد.[١] و از آن حضرت، روايت كرده كه شخصى سؤال كرد از حال نَرْد و شطرنج. فرمود كه: نزديك آنها مشو. كسى ديگر پرسيد كه: غنا، چون است؟ فرمود كه: خير در آن نيست، مكنيد.[٢] و از آن حضرت، روايت كرده كه: منجّم، ملعون است و كاهن، ملعون است و ساحر، ملعون است و زن مغنيّه، ملعون است و كسى كه او را جا مى‌دهد و از كسب او مى‌خورد، ملعون است.[٣] و كاهن، كسى است كه كارى كند كه جن، اطاعت او كنند يا خبرها به او دهند، و كِهانت را، بعضى از اقسام سِحر و بعضى، قريب سِحر مى‌دانند.

و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام‌[٤] روايت كرده كه فرمود: بسيار گوش انداختن به غنا، باعث فقر مى‌شود.[٥] و در حديث چهارصد حِكَم، از آن حضرتْ روايت كرده كه: غنا، نوحه‌اى است كه شيطان بر بهشت كرد.[٦] و در عيون الأخبار، از محمّد بن ابى عمار روايت كرده كه گفت: از حضرت امام رضا عليه السلام سؤال كردم از سماع. فرمود كه: اهل حجاز، در آن باب، رأيى دارند و آن، از قبيل باطل و لهو است. آيا نشنيده‌اى كه خداى تعالى فرمود كه: «وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً»[٧]؟ يعنى: بندگاه خدا، آن جماعت‌اند كه با صفاتى كه قبل از اين مذكور شده، وقتى كه مى‌گذرند به لغو، خود را مكرّم و منزّه مى‌دارند از آلوده شدن به آن لغو؟[٨] و شيخ طوسى رحمه الله در كتاب امالى، از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه فرمود: در امّت من، خَسْف و قَذْف و مَسْخ خواهد بود. و گفتند: يا رسول اللَّه! چه چيز، سبب آنها مى‌شود؟ فرمود: از جهت نگاه داشتن كنيزانِ خواننده يا زنانِ خواننده و شراب خوردن.[٩] و خَسْف، فرورفتن به زمين است. و قَذْف، سنگ‌باران. و مَسْخ، تبديل‌[١٠] صورت به‌

[١]. الخصال، ص ٢٤، ح ٨٤.