منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ١٨٢ - مقدّمه دوم، در بيان حرمت غنا و آن كه غنا از جمله كبائر است و ذكر احاديثى است كه در عقوبت غنا وارد شده

و در ت فسير على ابن ابراهيم رحمه الله مذكور است و ظاهر، آن است كه قول حضرت صادق عليه السلام باشد كه مراد از «لغو» در قول الهى كه فرموده: «وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ»،[١] غنا و مَلاهى است و آيه، در وصف مؤمنانْ واقع شده؛ يعنى ايشان، آن جماعت‌اند كه از لغو، اعراض مى‌كنند.[٢] و در حديث مُضمَر، روايت كرده در تفسير قول الهى كه: «وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ»،[٣] كه زور، غنا و مجالس لهو است.[٤] ودر تفسير «وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ»[٥]، روايت كرده كه «لغو»، دروغ گفتن ولهو و[٦] غناست.[٧] و در تفسير «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»[٨]، روايت كرده كه «لهو»، حديث غنا و شُرب خَمر و جميع مَلاهى است.[٩] و ظاهر، آن است كه اطلاق لهو الحديث بر شُرب خَمر و ملاهى، از قبيل اطلاق كلام بر ما يتَكلّم بِه است و شايد كه نسبت به غنا هم از اين قبيل باشد تا جمع ميانه حقيقت و مَجاز، لازم نيايد.

و از جمله اخبارى كه در ذمّ غنا و عقوبتى كه بر آن مترتّب مى‌شود، وارد شده، آن است كه كلينى رحمه الله از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: غنا، آشيانه مرغِ نفاق است.[١٠] و از آن حضرت، روايت كرده كه فرمود: در خانه غنا، ايمن نمى‌توان بود از مصيبت، و دعا در آن جا مستجاب نمى‌شود و فرشته، داخل آن خانه نمى‌شود.[١١] و روايت كرده كه از آن حضرت، سؤال كردند از حال غنا. فرمود كه: داخل خانه‌هايى مشويد كه غنا در او مى‌شود؛ زيرا كه خداى تعالى از اهل آنها اعراض فرموده.[١٢] و مراد به اعراض الهى، نظر ننمودن به مرحمت و غضب نمودن بر اهل آن خانه است.

و كلينى و شيخ طوسى- رضى اللَّه عنهما- از آن حضرت، روايت نموده‌اند كه مردى سؤال كرد از فروختن كنيزان مغنّيه، يعنى خواننده. فرمود: خريدن و فروختن ايشان، حرام است و تعليم‌

[١]. سوره مؤمنون، آيه ٣.