منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - گلستانه، سید علاء الدین - الصفحة ١٦٤ - نكوهش نشستن بر سرِ سفره اى كه شراب در آن خورند

[نكوهش نشستن بر سرِ سفره‌اى كه شراب در آن خورند]

و بدان كه همچنان كه خوردن شراب و مُسكرات، حرام است، نشستن بر سرِ سفره‌اى كه در آن جا شراب [است و] ديگرى بخورد و خوردن چيزهاى ديگر هم حرام است و بر اين معنى، احاديث دلالت مى‌كند.

از آن جمله، كلينى و شيخ طوسى- رضى اللَّه عنهما- روايت كرده‌اند از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرموده كه: كسى كه ايمان به خداى تعالى و روز قيامت داشته باشد، بايد كه چيزى نخورد بر مائده‌اى كه در آن‌جا شراب خورند![١] و از هارون بن الجهم روايت كرده‌اند كه با حضرت امام جعفر صادق عليه السلام همراه بوديم در حيره، وقتى كه پيش منصور دوانيقى آمده بود و يكى از لشكريان منصور، پسر خود را ختنه مى‌كرد و طعامى مهيّا كرده و مردم را طلبيده بود و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام را طلبيده بود و در اثناى آن كه آن حضرت بر سرِ سفره نشسته، چيزى مى‌خورد، يكى از جمله اهل مجلس، آب طلبيد.

پس قدحى شراب به او دادند و چون او قدح را به دست گرفت، آن حضرت از سرِ سفره برخاست.

پرسيدند كه: سبب برخاستن شما چه بود؟ فرمود كه: حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرموده كه: ملعون است كسى كه بنشيند بر مائده‌اى كه در آن جا شراب خورند.[٢] و از عمّار ساباطى روايت كرده‌اند كه گفت: از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام پرسيدند از حال مائده‌اى كه بر آن جا شراب مست‌كننده خورند. فرمود كه: آن مائده، حرام است.[٣] و ابن بابويه رحمه الله در خصال، از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در حديثى كه مشتمل بر چهار حكم است، روايت كرده كه فرمود: چيزى مياشاميد بر مائده‌اى كه در آن، شراب خورند؛ زيرا كه بنده نمى‌داند كه كِى گرفتار مى‌شود.[٤] يعنى گاه باشد كه لعنت الهى و عذاب، بر اهل مجلس نازل شود و او را نيز فرو گيرد.

و در بعضى روايات، وارد شده كه: همنشينى با شرابخور مكن؛ زيرا كه لعنت الهى، وقتى كه نازل مى‌شود، همه اهل مجلس را فرو مى‌گيرد.[٥]

[١]. الكافى، ج ٦، ص ٢٦٨، ح ٢.